Kolejnym
rozważanym grzechem jest grzech zawiści. Słowa które były wypowiedziane
na krzyżu przez Chrystusa w zadośćuczynienie za ten grzech to – dziś ze Mną
będziesz w raju (Łk 23,43).
Zazdrość
jest rozmyślnym smutkiem z powodu dobra drugiego człowieka i radość ze zła,
którego on doświadcza. Duchowego lub doczesnego. Zazdrość może przejawiać się w
niezgodzie, nienawiści, złośliwej radości, obmowie, oszczerstwie, przypisywaniu
komuś złych motywacji, kalumniach. Przykład takiego rodzaju zawiści możemy
spotkać u jednej z dwóch kobiet, które prosiły Salomona o rozstrzygnięcie
sporu. Zachęcam do zapoznania, przypomnienia Sobie historii z Pierwszej Księgi
Królewskiej z rozdziału trzeciego (Starego Testamentu). Zazdrość może sprowadzać
się do takiego stopnia, że nie odczuwa się żadnych skrupułów, by nawet odebrać
komuś życie.
W
dzisiejszych czasach zazdrość przybrała formę ekonomiczną. Zachłanność bogatych
idzie w parze z zawiścią bidnych.
Jezus
nie ustawał w głoszeniu nauki przeciw zazdrości. Tych którzy byli zazdrośni o
bogactwo tego świata, przestrzegał wyraźnie – Nie gromadźcie sobie skarbów na
ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną.
Gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie niszczą i gdzie
złodzieje nie włamują się i nie kradną (Mt 6,19-20). Tych którzy byli, są
zazdrośni o władzę. Jezus mówi – A kto by jedno takie dziecko przyjął w imię
moje, Mnie przyjmuje (Mt 18,5). A kto Mnie przyjmuje, przyjmuje tego który mnie
posłał (Mt 10,40). Chrystus obecny jest w rzeczach małych. Piłat zazdrościł
władzy; Annasz – niewinności; Kajfasz – popularności; Herod- wyższości
moralnej; faryzeusze i uczeni w Piśmie – mądrości. Wszyscy zbudowali sobie
trony sędziowskie z fałszywej moralnej wyższości i z nich skazali na śmierć
Moralność. I aby nikt nie zazdrościł Chrystusowi wyrobili Mu reputację
nikczemnika. Urodzony między wołem a osłem, teraz krzyżujemy Go między łotrami.
Stworzono wrażanie, że na krzyżach widnieją trzy sylwetki zbrodniarzy. W pewnym
sensie było to prawdą, dwóch kradło złoto, a jeden kradł serca z miłości. Salvandus,
Salvator i Salvatus: łotr, który mógł zostać zbawiony: łotr, który
został zbawiony; i Zbawca, który ich ocalił. Krzyże przemówiły: zazdrość,
miłosierdzie, litość.
Słowa
które są zadość uczynieniem za opisywany grzech uczą nas, że zazdrość to źródło
mylnego osądzania innych osób.
Zazdrość
jest wadą, cnotą – podziw, zaufanie i uznanie.
z darem modlitwy
br. Piotr MARIA Natyna OFMConv
Komentarze
Prześlij komentarz