Deus caritas est ♥

Święty Łukasz jest jedynym autorem, który pozostawił opis Wniebowstąpienia. O tym wydarzeniu wspomniał w obu swoich dziełach: na zakończenie ewangelii oraz na samym początku Dziejów Apostolskich. Jezus wstępuje do nieba, odchodzi od uczniów, rozstaje się z nimi. Ale to nie koniec, to dopiero początek. Historia Kościoła się zaczyna a nie kończy. Już po raz drugi słyszymy, czytamy opis Wniebowstąpienia zapisany przez Łukasza. Jest to pożegnanie Jezusa z uczniami. Zauważmy, że odnosi się to do proroctw. Zwróćmy uwagę również i na zapowiedź zesłania Ducha Świętego, na którego oczekujemy. Godny zauważenia jest też inny szczegół: w Jerozolimie, rozpoczyna się całkiem nowa historia. Uczniowie mają pozostać w mieście, ale przyobleczeni w Ducha Świętego. Od tego czasu będą głosić Ewangelię po całym świecie. Ewangelia jest podróżą Jezusa do Jerozolimy. Dzieje Apostolskie pokazują odwrotny kierunek, tak właśnie rodzi się Kościół. z darem modlitwy, br. Piotr

Czym jest "pokój"? Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. (J 14,27) Co miał na myśli Jezus? O co Mu chodziło, jaki pokój? Może chodziło Mu o zwyczajne uspokojenie serc uczniów. W słowach Jezusa ukrywa się coś więcej, niż mogli to zrozumieć odbiorcy. Jezus zapowiedział swoje zwycięstwo nad śmiercią. Uczniowie, zrozumieli to dopiero w dzień zmartwychwstania, kiedy przemówił do nich ponownie: Pokój wam (J 20,19). Pokój oznacza, że Jezus żyje, zwyciężył śmierć. Fakt ten, zmienia wszystko w życiu uczniów. Pozwala im uwierzyć w potęgę Boga, która łamie śmierć. Można tu również dostrzec wierność Ojca, który nie pozwolił aby Jego Syn - Jezus Chrystus pozostał w grobie. Pokój jest pewnością, że Jezus żyje. Ta pewność przemienia zalęknione, zamknięte w sobie grupy w prawdziwych wojowników Pana, którzy są gotowi oddać dla Niego swoje życie. z darem modlitwy, br. Piotr

Piątą Niedzielę po Wielkanocy charakteryzuje fakt, że czytamy fragment z 13 rozdziału Ewangelii św. Jana. Znajdziemy tam opis Ostatniej Wieczerzy. To właśnie ona poprzedziła mękę i śmierć Jezusa na krzyżu. Jezus przygotowuje swoich bliskich na rozstanie. Zapowiada zaparcie się Piotra i zdradę Judasza. Jan opisuje fakt, o którym nie wspominają pozostali ewangeliści. Jezus umywa uczniom nogi. Nowe przykazanie? Ale dlaczego nowe? Zostało tutaj użyte słowo - „kainos”. Oznacza nowość co do rodzaju, a nie formy – nowy, nowinka, wcześniej nie istniejący. Różni się to słowo od „neos” - nowy, późniejszy, kolejny. Po wyjściu Judasza, Jezus zwraca się do uczniów. Tłumaczy im, że moment zdrady jest w istocie momentem, w którym Syn został przez Ojca otoczony chwałą. Jezus zapowiada bliskie już rozstanie. Przekazuje w tym momencie uczniom Nowe Przykazanie miłości. Po tym przykazaniu, świat ma poznać, że uczniowie należą do Niego. Nowością w miłości bliźniego, o którym mówi Jezus jest to, że On daj...

Kim jesteś? W IV niedziele Wielkanocną usłyszymy trzecią część mowy, która jest odpowiedzią Zbawiciela na pytanie Żydów. Zwróć uwagę, ale nie tylko na metaforę Pasterza – owiec, ale również na niezwykłą relację Jezusa ze swym Ojcem. Jaka jest Twoja relacja z Bogiem Ojcem? To tam padnie odpowiedź Jezusa na pytanie: Kim jesteś. Odpowiedź, która zostanie uznana za bluźnierstwo, to ona spowoduje, że Żydzi będą chcieli Jezusa ukamienować (zob. J 10,31-39). Zwróć szczególną uwagę na słowa Jezusa, które opisują Kościół jako wspólnotę Jezusa z uczniami, pasterza z owcami. Kluczowe jest słuchanie głosu pasterza. Zmartwychwstajemy zawsze, kiedy słuchamy Słowa Pana i za Nim podążamy. Zwykła czynność słuchania Słowa Bożego, zamienia się w wędrowanie za Jezusem, Dobrym Pasterzem. Podobnie Izrael, posłuszny Słowu wędrował do Ziemi Obiecanej, tak my wsłuchani w Słowo Jezusa podążamy za Nim do królestwa Bożego. Podążamy do nieba. Jak poucza nas Katechizm Kościoła Katolickiego: wyrażenie „niebo i ziem...