Przejdź do głównej zawartości

lenistwo


Ostatnim grzechem o którym chciałbym napisać to grzech lenistwa. Jezus zadośćuczynił na krzyżu wypowiadając słowo – dokonało się (J19,30).

Lenistwo jest chorobą woli. Sprawia, że zaniedbujemy nasze obowiązki. Może być fizyczne lub duchowe. Przejawia się między innymi w pośpiesznym odprawianiu praktyk pobożnych, niechęcią do spraw duchowych lub brakiem wrażliwości na potrzebę poprawy charakteru. W ewangelii opisane są trzy przykłady lenistwa. Pierwszym jest przypowieść o pannach mądrych i głupich (por. Mt 23,1-13). Druga przypowieść którą przytoczymy traktuje o bezpłodnym drzewie figowym (por. Mt 21,18-22). Kolejną przypowieścią jest o zakopanym talencie (por. Mt 25, 14-30).    

Klasyczny opis skutków tego grzechu możemy znaleźć w Księdze Przysłów (por. Prz 24, 30-34). O obojętności wobec obowiązków mowa jest w Księdze Apokalipsy: a tak, skoro jesteś letni/ i ani gorący, ani zimny,/ chcę cię wyrzucić z mych ust (Ap 3,16).

Jezus na świat nie przyszedł by Mu służono, ale by On służył nam – ludziom (por. Mk 10,45). Dwunastoletni Jezus mówi o zajmowaniu się sprawami „należącymi do Ojca” czyli zbawieniem świata. Przez resztę życia (osiemnaście lat) pracował jako rzemieślnik wraz z Józefem. Naprawiał kołyski, dachy i rolnicze wozy. Symbolizują one późniejszą pracę. Uzdrawiania i przemiany zatwardziałych serc – właścicieli kantorów i prostytutek. Praca nad zbawieniem nie jest łatwa. Przez ten świat prowadzą dwie drogi ku życiu przyszłemu o których możemy przeczytać w ewangelii zredagowanej przez świętego Mateusza (por. Mt 7,13-14).

Nikt nie dziwi się i nie zastanawia nad tym, czemu w tak młodym wieku Jezus oddał życie na krzyżu. Nasz zbawiciel nie powiedział „umieram”, śmierć nie przyszła Go zabrać. Wyszedł jej naprzeciw by ją pokonać. Jego dzieło zostało skończone! Odkupienie się dokonało! Sama wiara w Jezusa nie zbawia. Wiara bez dobrych uczynków jest martwa (Jk 2,17). Zatracamy swe dusze, nie czyniąc dobra. Nie wystarczy nie czynić zła. Jeśli przestaniemy zapobiegać grzechowi, umrzemy śmiercią wynikającą z zaniedbania. W życiu liczy się tylko bycie wartym Światła Świata czyli być zbawionym, co jest celem naszego życia tu na ziemi. Uważajmy! Jezus wyraźnie powiedział – Czuwajcie! (por. Mk 13,33-37).

Żadna praca nie jest zakończona, jeżeli nie wykonujemy jej dla oddania czci Samemu Bogu (por. 1 Kor 10,31).

Wadą jest lenistwo, cnotą pracowitość.       

z darem modlitwy
br. Piotr MARIA Natyna OFMConv

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...

Jezu, zmiłuj się!

W kulturze żydowskiej niewidomi, chromi oraz inni nie mogli wykonywać tradycyjnych zawodów. Mogli i utrzymywali się wyłącznie z żebractwa. Czynili to w okolicach ruchliwych dróg. Judaizm uważał za sprawiedliwe pomaganie im. Ludzie niewidomi uczyli się jedynie poprzez słuchanie. W owych czasach nie znali oni jednak Prawa (Tory). Pomimo, że chroniło ich prawo Mojżeszowe to nie byli szanowani jako ludzie pobożni. Niewidomi byli pozbawieni wszelkiej pozycji społecznej. W niedzielnej perykopie możemy przeczytać następujące słowa „Synu Dawida ulituj się nade mną” (Mk 10,47). Jest to pierwszy przypadek użycia mesjańskiego tytułu „Syn Dawida” względem Jezusa. Jest to również pierwsze rozpoznanie tożsamości Jezusa przez człowieka. Wcześniej czyniły to jedynie demony. Przychodzi tu na myśl tzw. modlitwa Jezusowa. Składa się ona z powtarzaniem, niczym mantra następujące zdanie – Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, zmiłuj się nade mną grzesznikiem , lub podobne. Zawarta jest tu powszechnie zna...

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...