Następnym
grzechem za który Jezus oddał życie to łakomstwo (nieumiarkowanie w
jedzeniu i piciu). Słowem zadośćuczynienia jest – Pragnę (J 19,28).
Łakomstwo
jest nieuporządkowaną rozkoszą w jedzeniu lub piciu. Przejawia się w spożywaniu
nieodpowiedniej ilości, której w danym momencie potrzebujemy lub w zbyt luksusowej
postaci. Jest grzechem – rozum domaga się, by jedzenie i picie było zgodne z
naturą, a nie przyjemnością samą w sobie. Warto w tym miejscu przypomnieć sobie
historię bogacza (por. Łk 16,19-31), który był winny tego grzechu.
Jeżeli
istnieje jakiś wskaźnik obecnej degradacji społeczeństwa, jest nim nadmierny luksus we współczesnym świecie. Ludzie często troszczą się o swoje ciała
zapominając o duszach. Łatwiej znaleźć osoby które godziny spędzają na siłowni,
w salonach piękności niż ludzi którzy by chociaż na pięć minut wstąpili i
uklęknęli przed Najświętszym Sakramentem. Zapewne będą protestować, że to za
długo i strata czasu. Zauważmy ile wydajemy na alkohol, nikotynę i inne używki. A przecież te kwoty można
przekazać na bidnych, potrzebujących i głodnych. Ile razy bolał nas brzuch, źle
się czuliśmy z przejedzenia? Boży sąd dokona się nad bogaczem z naszego
pokolenia.
Musiało
dokonać się zadośćuczynienie za łakomstwo, pijaństwo i nadmierny luksus.
Nieumiarkowanie w ‘drugą stronę’ jest nie dbaniem o zdrowie (nie zabijaj –
dekalog).
W
pierwszym kazaniu (na Górze) Jezus powiedział – Błogosławieni ubodzy w duchu,
albowiem do nich należy królestwo niebieskie (Mt 5,3). Jezus działalność
rozpoczął od czterdziestodniowego postu i przestrzegał nas – nie martwcie się o
swoje życie, o to, co macie jeść i pić, ani o swoje ciało, czym się macie
przyodziać (Mt 6,25).
Pragnę
(J 19,28) – piąte słowo z krzyża to błaganie skierowane do ludzkiego serca, by
nasycało się przy jednym sycącym źródle. Bóg do niczego nas nie zmusza, więc
Jego błaganie jest po prostu stwierdzeniem. Pragnę oznacza – pragnę, by Mnie
pragnęli. Czy pragniesz Boga? Żywej
relacji z żywym i prawdziwym Bogiem. Jego pragnienie jest naszym zbawieniem. W
tych krótkim testamencie z krzyża ukryte są dwojakie zalecenia, mianowicie:
umartwiać głód i pragnienie ciała oraz pielęgnować głód i pragnienie ducha.
Nie
zapominajmy o biednych, bezdomnych, głodnych. Szczególnie w czasie wielkiego
postu pamiętajmy o jałmużnie i uczynkach miłosierdzia.
Wadą
jest nieumiarkowanie, cnotą umiarkowanie.
z darem modlitwy
br. Piotr MARIA Natyna OFMConv
Komentarze
Prześlij komentarz