dobry?

Jezus, Dobry Pasterz troszczy się o swoje owce. Tymi owcami są ludzie, Ty i ja, każdy z nas, bez wyjątku. Jezus, Pasterz wyruszając na poszukiwanie tej, jedynej zagubionej NIE zapomina o pozostałych dziewięćdziesięciu dziewięciu. Powierza je w opiekę, zabezpiecza przed złym  wilkiem – Szatanem. Tym zabezpieczeniem mogą być sakramenty – eucharystia, pokuta i pojednanie oraz modlitwa codzienna. Kościół nie uczynił z krzyża żadnego kija, którym rani wiernych i pozbawia wolności. Chrześcijanin to człowiek wolny. Śmiem twierdzić, że dzisiejsza ludzkość zniewolona i owładnięta jest przez Internet, telewizje, muzykę. Wielu młodych nie widzi ‘świata’ poza smart fonem. Pisanie, uczenie się przerodziło się w stukanie w klawiaturę. Nie potrafimy ze sobą rozmawiać. Wymiana zdać, myśli ogranicza się do paru słów/obrazków na portalach społecznościowych i komunikatorach. Nie bójmy się kontaktu ze swoimi dziadkami. Relacja między pokoleniami jest bardzo ważna. Nasze jutro zależy od nas, od młodych dzisiejszego świata.    

Ze względu na dwie natury w Chrystusie – boską i ludzką, jest On nam bliższy. Możemy i powinniśmy Go naśladować. Jest to możliwe. On dla naszego uświęcenia stał się człowiekiem. Oddał życie i zmartwychwstał. Pokonał piekło, śmierć i Szatana. 

Zastanówmy się nad słowem- jagnię, baranek, owieczka – gr. arion, amnos

Na początku greckie słowo probaton było określeniem rodzajowym dla każdego zwierzęcia czworonożnego, szczególnie udomowionego. Później zostało ograniczone jego zastosowanie do dorosłych owiec, i tak jest traktowane we wszystkich czterdziestu jeden  przypadkach gdy pojawia się w Nowym Testamencie. Dla kontrastu arnion odnosi się do jagnięcia (baranka). Oba słowa pojawiają się w powtórnym powołaniu Apostoła Piotra przez Jezusa, opisanym w dwudziestym pierwszym rozdziale ewangelii według świętego Jana. Następnie arnion staje się synonimem słowa amnos¸ oznaczającego jagnię, najczęściej jednoroczne, składane w ofierze.

Słowo baranek w Biblii było konkretnie wymieniane w następujących miejscach:

1.       Rdz 4,3-7 – nieodzowność Baranka

2.       Rdz 22,6-8 – zastępstwo ofiarowane przez Baranka

3.       Wj 12,3-23 – uległość Baranka

4.       Kpł 16 – charakter Baranka

5.       Iz 53,6-8 – osobowość Baranka

6.       J 1 – tożsamość Baranka

7.       Dz 8 – baranek imieniem Jezus Obiecanym Mesjaszem

8.       1 P 1,18-21 – zmartwychwstanie Baranka

9.       Ap 5,6-8 – intronizacja Baranka

10.   Ap 21-22 – nieskończone królowanie Baranka

Pan dla każdego z nas ma plan. Każdy jest powołany do świętości. Nie ograniczajmy słowa - powołanie jedynie do kapłaństwa czy życia zakonnego. Małżeństwo to też rodzaj powołania. Są trzy rodzaje powołania, mianowicie, do małżeństwa, życia konsekrowanego i do kapłaństwa. Nie ma powołania do samotności. Pytajmy się Boga co dla nas przygotował. Nie bądźmy głusi na Jego słowa. Nie dawajmy się zarazić strachem, który nas paraliżuje w obliczu wysokich szczytów, jakie proponuje nam Pan. Módlmy się za Siebie nawzajem, o rozpoznanie drogi życiowej. Spójrzmy na Maryję, na Jej TAK w odpowiedzi na Boże wezwanie. Naśladujmy Ją w zachowywaniu i rozważaniu Słowa Bożego (por. Łk 2,19).

z darem modlitwy

br. Piotr MARIA Natyna OFMConv