Przejdź do głównej zawartości

rozstanie




Nikt z nas nie lubi rozstań. Tęsknimy za rodziną, bliskimi i przyjaciółmi. Czekamy z niecierpliwością na kolejne spotkanie, by spędzić razem trochę czasu.

Apostołowie doświadczyli bólu po pierwszym rozstaniu z Jezusem podczas Jego męki i śmierci na krzyżu. Owo rozstanie przebiegało w dramatycznych okolicznościach. Jezus został (i nadal jest) zdradzany, masakrowany, mordowany... Przerażeni uczniowie opuścili swojego Nauczyciela, egoistycznie zatroskani o swoje bezpieczeństwo. Nie zdali egzaminu z przyjaźni. Jezus wspomniany ból uleczył Swoją wiernością. Po zmartwychwstaniu przez czterdzieści (w symbolice biblijnej owa cyfra oznacza długi okres czasu) dni spotykał się z apostołami.

Kompletnie w innym klimacie odbyło się drugie rozstanie. Wniebowstąpienie Jezusa nie wywołało w apostołach goryczy, nie poczuli się opuszczeni. Z wielką radością wrócili do Jerozolimy (por. Łk 24, 52). Zmartwychwstanie Chrystusa pozwoliło apostołom zrozumieć wydarzenia Wielkiego Tygodnia. Obietnica „mocy z wysoka” i błogosławieństwo Mistrza dały im poczucie bezpieczeństwa. By zrozumieć własne powołanie i właściwie ocenić wartość nagrody w niebie i zaufać Bożej mocy oraz wypełnić misję świadków dzieła zbawienia dokonanego przez Chrystusa otrzymali „światłe oczy dla serca”. Od tego czasu wszystko interpretowali w świetle tego działa. Głosili, że On nadaje sens ludzkim dziejom. Czy w to wierzymy?

Wszyscy ochrzczeni, jesteśmy powołani na światków zbawienia. Kroczmy mocno po ziemi i bądźmy zapatrzeni w niebo, które jest naszym celem. Podczas bierzmowania wypowiedzieliśmy następujące słowa: Pragniemy, aby Duch Święty, którego otrzymamy, umocnił nas do mężnego wyznawania wiary i do postępowania według jej zasad. Więc nie bądźmy niezdecydowani. Odwagi, Ja (Jezus) jestem, nie bójcie się! (por. Mt 14, 27).       


z darem modlitwy 
br. Piotr MARIA Natyna OFMConv

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

obecny?

Modlitwa. Dialog, rozmowa z Bogiem. Nie jest ona jakimś zaklęciem, lecz prawdziwą i żywą relacją z miłującym nas Bogiem Ojcem. Dzięki modlitwie możemy wejść w szczególny rodzaj bliskości z Tym, który nas stworzył. Do Boga możemy zwracać się jak do naszego Ojca ziemskiego. On przyjmuje nas, jak Swoje dzieci. Zatem warto pamiętać, że zanim modlitwa stanie się prośbą, winna być najpierw pełną miłości modlitwą uwielbienia i dziękczynienia, jak mówi Pismo Święte, w każdym położeniu winniśmy dziękować, a wszystko cokolwiek czynimy, czyńmy na chwałę Bożą. Czym dla mnie jest modlitwa? Jak często i chętnie się modlę, czy nie zagaduję Boga na modlitwie prosząc Go, by realizował moje plany i recepty? Zakończyło się 32 Franciszkańskie Spotkanie Młodych, na Kalwarii Pacławskiej. Tegorocznym hasłem spotkania było – „Obecność”. Bóg obecny jest ciągle w naszym życiu, nawet wtedy gdy wydaje nam się, że Go nie ma. Jemu zależy na Tobie i mnie. Kocha nas miłością nieograniczoną. Na spotkanie...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Oblubienica i Duch

Dobiega końca miesiąc sierpień wypełniony wspomnieniami Maryi Panny. W tym wspomnienie Jej zaśnięcia i wniebowzięcia. Miesiąc w którym wyruszają pielgrzymki piesze do sanktuarium maryjnego na Jasnej Górze. Czy Ty w minionym miesiącu odwiedziłeś/aś jakiekolwiek sanktuarium poświęcone Niepokalanej? Czy modliłeś się, rozmawiałaś z Maryją? Czy odmówiłeś różaniec? Codziennie usiłujemy czynić swoje życie wygodniejszym. Ułatwiamy sobie na każdym kroku, tylko żeby się nie zmęczyć, a już na pewno nie spocić. Wszelkie wynalazki, automatyzacja odciążają nas w pracy. Mimo to wszystko nieustannie odkrywamy satysfakcję płynącą z trudu i zaangażowania. Dumni z siebie jesteśmy gdy przejdziemy setki kilometrów w pielgrzymce, bądź ok 50 w nocy podczas Ekstremalnej Drogi Krzyżowej. Wysiłek i poświęcony na niego czas pozwalają nam poznać siłę naszego ducha. Duch i ciało wzajemnie się wspierają i nie można ich oddzielać. W dniach 20 – 23 sierpnia w Zwierzyńcu odbył się 9 exodus młodych....
1 komentarz
Czytaj więcej

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej