Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. (J 14, 27)
Jezus zostawił nam to co mógł najlepszego. Jak my
zwracamy się do bliskich nam osób gdy się z nimi witamy? Jak witamy się z
osobami konsekrowanymi i duchownymi, czy pozdrawiamy je mijając na ulicy? Przez
miłość do Boga Ojca, należy im się szacunek jak każdemu człowiekowi.
Zapomnieliśmy o jakiejkolwiek kulturze, o Savoir-vivrze.
Jezus po Zmartwychwstaniu
staje przed nami i mówi: Pokój
wam (J 20, 19-21). Zapewne Pan wypowiedział te słowa
serdecznym głosem, który tak dobrze znali Apostołowie. Te przyjacielskie
pozdrowienie rozproszyło bojaźń i wstyd, który Apostołowie przeżywali z powodu
swojego tchórzostwa podczas Męki Zbawiciela. Dzięki temu
serdecznemu pozdrowieniu powróciła ich wzajemna zażyłość i pokój.
Życzenie pokoju stanowiło
wśród Żydów formę pozdrowienia. Zwyczaj ten praktykowali Apostołowie i pierwsi
chrześcijanie. Stosuje go także liturgia, przed Komunią celebrans życzy obecnym
pokoju, co jest warunkiem godnego dzielenia się Świętą Ofiarą. Pax Domini, Pokój Pański.
Z biegiem czasu
chrześcijanie wzbogacili sens pozdrowienia, nadając mu znaczenie
nadprzyrodzone, które głęboko przeniknęło życie ludu i wywarło pozytywny wpływ
na życie pokoleń.
W dzisiejszych czasach
zatracił się nadprzyrodzony aspekt zwyczajowych pozdrowień. Kładzenie
szczególnego nacisku na zachowanie chrześcijańskiego pozdrowienia, powitania i
pożegnania, może być wielce pożyteczne dla naszego życia wewnętrznego. Może ono
pomagać w ożywianiu świadomości obecności Boga w naszym życiu. Jeżeli nauczymy
się pozdrawiać Anioła Stróża osoby, z którą się spotykamy, łatwiej nam będzie
nadawać głębszą treść naszym stosunkom z innymi. Będzie to skutkiem obecności
Bożej, którą podtrzymujemy w naszej duszy.
Nie zatracajmy
nadprzyrodzonego znaczenia codziennych pozdrowień: Pokój
wam. Nie wstydźmy się pozdrowienia pokoju, które
pozostawił nam Pan, kiedy odchodził z tego świata. Zwyczajowe pozdrowienia
pomagają w podtrzymywaniu braterskiej postawy wobec innych, w modlitwie za te
osoby, niesieniu im pokoju i radości, jak to czynił Pan wobec uczniów.
Dzisiejszego dnia (26 maja)
przypada Dzień Matki. Pamiętajmy w swych modlitwach za nasze mamy. To one nas
zaniosły do kościoła do chrztu, nauczyły pacierza, przygotowały do pierwszej
komunii. Podziękujmy im za to, że były są i będą.
Matko Chrystusowa
Matko Kościoła
Matko łaski Bożej
Matko Miłosierdzia
Matko nieskalana
Matko najczystsza
Matko dziewicza
Matko nienaruszona
Matko najmilsza
Matko przedziwna
Matko dobrej rady
Matko Stworzyciela
Matko Zbawiciela - módl się za nami!
z darem modlitwy
br. Piotr MARIA Natyna OFMConv

Komentarze
Prześlij komentarz