Przejdź do głównej zawartości

Shalom!



Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. (J 14, 27)

Jezus zostawił nam to co mógł najlepszego. Jak my zwracamy się do bliskich nam osób gdy się z nimi witamy? Jak witamy się z osobami konsekrowanymi i duchownymi, czy pozdrawiamy je mijając na ulicy? Przez miłość do Boga Ojca, należy im się szacunek jak każdemu człowiekowi. Zapomnieliśmy o jakiejkolwiek kulturze, o Savoir-vivrze.

Jezus po Zmartwychwstaniu staje przed nami i mówi: Pokój wam (J 20, 19-21). Zapewne Pan wypowiedział te słowa serdecznym głosem, który tak dobrze znali Apostołowie. Te przyjacielskie pozdrowienie rozproszyło bojaźń i wstyd, który Apostołowie przeżywali z powodu swojego tchórzostwa podczas Męki Zbawiciela. Dzięki temu serdecznemu pozdrowieniu powróciła ich wzajemna zażyłość i pokój.

Życzenie pokoju stanowiło wśród Żydów formę pozdrowienia. Zwyczaj ten praktykowali Apostołowie i pierwsi chrześcijanie. Stosuje go także liturgia, przed Komunią celebrans życzy obecnym pokoju, co jest warunkiem godnego dzielenia się Świętą Ofiarą. Pax Domini, Pokój Pański.
Z biegiem czasu chrześcijanie wzbogacili sens pozdrowienia, nadając mu znaczenie nadprzyrodzone, które głęboko przeniknęło życie ludu i wywarło pozytywny wpływ na życie pokoleń.

W dzisiejszych czasach zatracił się nadprzyrodzony aspekt zwyczajowych pozdrowień. Kładzenie szczególnego nacisku na zachowanie chrześcijańskiego pozdrowienia, powitania i pożegnania, może być wielce pożyteczne dla naszego życia wewnętrznego. Może ono pomagać w ożywianiu świadomości obecności Boga w naszym życiu. Jeżeli nauczymy się pozdrawiać Anioła Stróża osoby, z którą się spotykamy, łatwiej nam będzie nadawać głębszą treść naszym stosunkom z innymi. Będzie to skutkiem obecności Bożej, którą podtrzymujemy w naszej duszy.

Nie zatracajmy nadprzyrodzonego znaczenia codziennych pozdrowień: Pokój wam. Nie wstydźmy się pozdrowienia pokoju, które pozostawił nam Pan, kiedy odchodził z tego świata. Zwyczajowe pozdrowienia pomagają w podtrzymywaniu braterskiej postawy wobec innych, w modlitwie za te osoby, niesieniu im pokoju i radości, jak to czynił Pan wobec uczniów. 



Dzisiejszego dnia (26 maja) przypada Dzień Matki. Pamiętajmy w swych modlitwach za nasze mamy. To one nas zaniosły do kościoła do chrztu, nauczyły pacierza, przygotowały do pierwszej komunii. Podziękujmy im za to, że były są i będą.  

Matko Chrystusowa
Matko Kościoła
Matko łaski Bożej
Matko Miłosierdzia
Matko nieskalana
Matko najczystsza
Matko dziewicza
Matko nienaruszona
Matko najmilsza
Matko przedziwna
Matko dobrej rady
Matko Stworzyciela
Matko Zbawiciela - módl się za nami!

z darem modlitwy 
br. Piotr MARIA Natyna OFMConv


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...

Jezu, zmiłuj się!

W kulturze żydowskiej niewidomi, chromi oraz inni nie mogli wykonywać tradycyjnych zawodów. Mogli i utrzymywali się wyłącznie z żebractwa. Czynili to w okolicach ruchliwych dróg. Judaizm uważał za sprawiedliwe pomaganie im. Ludzie niewidomi uczyli się jedynie poprzez słuchanie. W owych czasach nie znali oni jednak Prawa (Tory). Pomimo, że chroniło ich prawo Mojżeszowe to nie byli szanowani jako ludzie pobożni. Niewidomi byli pozbawieni wszelkiej pozycji społecznej. W niedzielnej perykopie możemy przeczytać następujące słowa „Synu Dawida ulituj się nade mną” (Mk 10,47). Jest to pierwszy przypadek użycia mesjańskiego tytułu „Syn Dawida” względem Jezusa. Jest to również pierwsze rozpoznanie tożsamości Jezusa przez człowieka. Wcześniej czyniły to jedynie demony. Przychodzi tu na myśl tzw. modlitwa Jezusowa. Składa się ona z powtarzaniem, niczym mantra następujące zdanie – Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, zmiłuj się nade mną grzesznikiem , lub podobne. Zawarta jest tu powszechnie zna...

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...