Śmierci Bóg nie stworzył, jest ona karą za grzech Adama (por. Rz 5, 12). Chrystus Swoim zmartwychwstaniem wykazał swą moc nad śmiercią – On przez swoją śmierć zniweczył śmierć naszą i zmartwychwstając przywrócił nam życie – spiewa Kościół w pierwszej Prefacji wielkanocnej. Dzięki zmartwychwstaniu Chrystusa śmierć utraciła swoje żądło i złość, stając się odkupieńczą w zjednoczeniu ze śmiercią Chrystusa. Właśnie w Nim i przez Niego nasze ciała zmartwychwstaną na końcu czasów, by zjednoczyć się z duszą, która, jeśli byliśmy wierni, będzie wielbić Boga do samego momentu śmierci,o ile nie będzie musiała się oczyszczać. Jak pisał św. Jan Damasceński (w "Wykład wiary prawdziwej", IV,27.) - zmartwychwstanie oznacza podniesienie na nowo tego, co upadło, przywrócenie do życia tego, co umarło, ożywienie tego, co rozpadło się w proch. Kościół od samego początku głosi zmartwychwstanie Chrystusa i naszych ciał. Po naszym zmartwychwstaniu, dusza ponownie zjednoczy się z własnym ciałem, dla którego została stworzona. Ludzie zmartwychwstaną ze swoimi ciałami, w których obecnie żyją. Kiedy zastanowimy się, że nasze ciała będą również dodawały część i chwałę Bogu, lepiej zrozumiemy godność każdego człowieka oraz jego istotne i niepowtarzalne cechy, nieporównywalne z żadną inną istotą stworzoną. Człowiek nie tylko ma wolną duszę. Dusza jest nieśmiertelna, bo Bóg udzielił jej nieśmiertelności, co sprawia, iż człowiek jest wyższy od zwierząt. Ciało człowieka jest świątynia Ducha Świętego.
Nasze ciała nie są rodzajem więzienia, które dusza opusza, odchodząc z tego świata, nie są ciężarem który musimy ze sobą ciągnąć, ale są pierwocinami wieczności powierzonymi naszej pieczy. Dusza i ciało przynależą do siebie nawzajem w sposób naturalny, ponieważ Bóg stworzył jedno dla drugiego.
z darem modlitwy
br. Piotr MARIA Natyna OFMConv
Komentarze
Prześlij komentarz