Przejdź do głównej zawartości

Gaudete

3 Niedziela Adwentu



Radujcie się zawsze w Panu, raz jeszcze powiadam: radujcie się! (Flp 4,4)

Radość Adwentu, która jest radością każdego dnia, Jezus jest blisko. Jest coraz bliżej. Jest to wyjaśnienie, każdego naszego smutku, przygnębienia. Jest to oddalenie się od Boga z powodu naszych grzechów lub letniości. Jezus zawsze przynosi nam radość, a Szatan smutek i rozpacz. 

Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą (Łk 1,28) – mówi Anioł do Niepokalanej. Powodem radości Maryi jest bliskość Boga. To Ona wyśpiewa – Magnificat anima mea, wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój, w Bogu Zbawicielu moim.

Także nie narodzony jeszcze Jan Chrzciciel okazuje swą radość w łonie Elżbiety. Z powodu bliskości Mesjasza. Anioł powie pasterzom: Nie bójcie się! Oto zwiastuje wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś (...) narodził się wam Zbawiciel, który jest Mesjasz, Pan (Łk 2, 10-11). Radością jest posiadanie Jezusa, smutkiem Jego utrata. 

Po dniach ciemności, po śmierci Pana, zmartwychwstały Jezus ukazał się uczniom w różnych sytuacjach. Ewangeliści raz po raz zaznaczali, że Apostołowie uradowali się, ujrzawszy Pana (J 20,20). Nigdy nie zapomnieli tych spotkań, podczas których odczuli nieopisaną radość. Zapewne też masz takie wspomnienia, z adoracji, mszy czy też spowiedzi, że pamiętasz i będziesz długo o tym spotkaniu, z żywym Bogiem pamiętał. 

Radujcie się! – zachęca nas dziś św. Paweł. Mamy po temu wystarczające powody. Pan jest blisko. Możemy zbliżyć się do Niego, jeśli tylko chcemy. Za parę dni będziemy świętować Boże Narodzenie, wielkie święto dla chrześcijan. Nadchodzą święta i Bóg chce, żebyśmy byli radośni jak pasterze, jak Mędrcy, jak Józef i Maryja. 

Możemy być radośni, jeżeli Pan jest obecny w naszym życiu, jeżeli Go  nie utraciliśmy, jeżeli naszych oczu nie zaćmiła oziębłość lub brak wspaniałomyślności. 

Nawet kolor szat liturgicznych wskazuje na to, że Pan jest blisko. Są dwie wyjątkowe niedziele w ciągu roku gdy używa się koloru różowego. Jest on jaśniejszy od fioletu, by przez niego dojść do pełnej radości i bieli w te wyjątkowe, rodzinne święta w ciągu całego roku. 


Życzę Wam, w te ostatnie dni Adwentu, w czasie przygotowania do Świąt Narodzenia naszego Pana i Zbawiciela by Jezus rodził się codziennie w Waszych sercach, bowiem gdy uśmiechasz się do bliźniego wtedy jest Boże Narodzenie, gdy podajesz mu rękę i pomagasz, właśnie wtedy jest Boże Narodzenie. Niech Jego Matka Niepokalana zawsze prowadzi Cię bezpośrednio do Jezusa i wyprasza potrzebne łaski.     

z darem modlitwy 
br. Piotr MARIA Natyna OFMConv 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...

Jezu, zmiłuj się!

W kulturze żydowskiej niewidomi, chromi oraz inni nie mogli wykonywać tradycyjnych zawodów. Mogli i utrzymywali się wyłącznie z żebractwa. Czynili to w okolicach ruchliwych dróg. Judaizm uważał za sprawiedliwe pomaganie im. Ludzie niewidomi uczyli się jedynie poprzez słuchanie. W owych czasach nie znali oni jednak Prawa (Tory). Pomimo, że chroniło ich prawo Mojżeszowe to nie byli szanowani jako ludzie pobożni. Niewidomi byli pozbawieni wszelkiej pozycji społecznej. W niedzielnej perykopie możemy przeczytać następujące słowa „Synu Dawida ulituj się nade mną” (Mk 10,47). Jest to pierwszy przypadek użycia mesjańskiego tytułu „Syn Dawida” względem Jezusa. Jest to również pierwsze rozpoznanie tożsamości Jezusa przez człowieka. Wcześniej czyniły to jedynie demony. Przychodzi tu na myśl tzw. modlitwa Jezusowa. Składa się ona z powtarzaniem, niczym mantra następujące zdanie – Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, zmiłuj się nade mną grzesznikiem , lub podobne. Zawarta jest tu powszechnie zna...

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...