idzie nowe

 

I się stało.. powróciłem po pięciomiesięcznej przerwie. Mam nadzieje, że ktoś z Was będzie to jeszcze czytał. Będę się starał pisać coś co tydzień, opierając się na Słowie Bożym z niedzieli. Już teraz obiecuję modlitwę za każdą, każdego z Was pokornie proszę o to samo. Módlmy się za siebie nawzajem.

Rozpoczął się już miesiąc październik, szczególnie poświęcony modlitwie różańcowej. Zapraszam Cię do tej, jakże przepięknej modlitwy. Prośmy razem o wstawiennictwo Naszą Matkę Maryję.

Przed przeczytaniem kolejnych słów, proszę byś zajrzała/ał do Pisma Świętego, do Ewangelii – Mt 11,25-30.

Jezus wyjawia tutaj jedyną i niepowtarzalną rolę. Wyjawia właściwy stosunek między ludźmi a Bogiem.

Od dawna interesuje mnie historia II Wojny Światowej, sprawa żydów i ich dyskryminacja, holocaust. Może poniekąd, że w miejscowości z której pochodzę znajdował się obóz zagłady – Bełżec. Od jakiegoś czasu interesuje się również judaizmem.

We wspomnianej religii mówi się o jarzmie Tory, zobowiązaniu jakie podejmował pobożny Żyd, aby przestrzegać ogólnych i szczegółowych zasad, przepisów halachy. Jezus tymczasem wspomina o własnym nieuciążliwym jarzmie i lekkim brzemieniu. Nieuciążliwe jarzmo polega na całkowitym oddaniu się pobożności przed moc Ducha Świętego. Wymaga ono jednocześnie maksimum starań i braku starań. Braku bo wiara jest łaską Bożą (Ef 2,8-9), a maksimum starań, bowiem nie istnieje taki stopień posłuszeństwa, który by w pełni zadowolił Boga i pozwolił spocząć na laurach.

Jestem […] pokorny. Czy w ogóle można tak o sobie powiedzieć? Pokora przejawia się w umiarkowaniu. Niewywyższaniu się ani w przesadnym uniżaniu. Również w tym kiedy należy, a kiedy wręcz nie wypada o sobie wspominać. Przykładem osoby pokornej może być dziś już święty, Franciszek z Asyżu. Jan Bernardone po nawróceniu. Tutaj pokory możemy dopatrywać się chociażby w prośbie papieża by zatwierdził regułę jego życia. Święty Franciszek często pytał Boga- Panie co chcesz abym czynił? A Ty kiedy ostatnio zapytałaś/eś o to Twojego Boga i Zbawcę?

Jeżeli któreś z moich słów, jak ziarno podało do choćby jednego serca, by tam wzrastać, jeśli jakaś myśl spisana, rozpaliła iskrę do modlitwy w płomień pobożności, jeśli jakieś zdanie sprawiło, że Twoje serce rozwinęło się tak, jak rozwijają się kwiaty i zaczęło pić rosę łaski uświęcającej, jeśli choćby jedno proste serce zostało nakłonione, by pójść i odwiedzić choć raz tylko tabernakulum, gdzie przebywa żywy i prawdziwy Jezus – Więzień Miłości – to moja praca nie była nadaremna. Oto ile warta jest jedna dusza. Oto ile znaczy Chrystus.

Gdy tak się stało, proszę napisz do mnie słowo, upewnij mnie, że wspomnisz moje imię na modlitwie; jeśli tak się nie stało, pokornie proszę, pomódl się za mnie tym bardziej, bym w przyszłości nie odszedł zawstydzony, pokazując Panu i Zbawcy moje puste ręce.

Niech Bóg doprowadzi Cię do niebieskiej ojczyzny, abyś ze wszystkimi chórami Aniołów mógł Go wysławiać przez wieki.

Niech Cię błogosławi Bóg wszechmogący, w którego oblicze wpatrują się Aniołowie.

Niech Pan Bóg pośle przed Tobą swoich Aniołów, aby Cię strzegli na wszystkich drogach życia.

 

Niech Pan obdarzy Cię pokojem!   

br. Piotr MARIA Natyna OFMConv 

fot. br. pn, stygmatyzacja Franciszka