Przejdź do głównej zawartości

uczta

 


Każdy z nas lubi dobrą zabawę. Przyjemnie nam jest, gdy znajomi nas zapraszają. Częstują dobrym jedzeniem, napojami. Również niezmiernie się cieszymy, gdy przyjaciele przyjmują nasze zaproszenie na imprezę.

Jezus zaprasza nas codziennie na taką ucztę. Dlaczego tak mało z nas odpowiada na to zaproszenie i zaszczyca Go swoją obecnością? Chrystus przygotowuje wówczas wszystko najlepsze co ma. On jest rozrzutnym dawcą, nikomu z nas niczego nie skąpi. Wspomnianą ucztą przygotowaną przez samego Chrystusa jest codzienna eucharystia, sprawowana na ołtarzach całej ziemi.

Poruszają mnie słowa psalmu responsoryjnego. Zapewniają one o suto nakrytych stołach i to na oczach moich nieprzyjaciół. Dają one gwarancje, że Pan jest ze mną zawsze, nawet w najtrudniejszych momentach mojego życia. Wystarczy, że uznam Pana Jezusa za mojego pasterza jak czyni to autor psalmu 23: ‘Pan mym pasterzem’. Jeżeli pozawalam kierować się Jezusowi, to będę błogosławiony, tzn. szczęśliwy.

Jezu, Ty się tym zajmij!

On się wszystkim zajmie, ale pod warunkiem, że ja ze swojej strony zrobię wszystko co w mojej mocy. On resztę załatwi.

Panie wprowadzam Twoje królestwo do mojego życia. Uzdrawiaj, oczyszczaj, uwalniaj i uświęcaj moją przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.

 

Chcę mówić to co Ty chcesz, a resztę przemilczeć.

Chcę czynić to co Ty chcesz, a resztę zostawić.

Chcę iść tam, gdzie Ty chcesz, a resztę ogarnąć modlitwą.

Chce słuchać Twojego słowa i wypełniać je, kochać tych, których Ty kochasz, troszczyć się o tych, których mi dajesz. Widzieć w ludziach to co Ty chcesz. Bądź wola Twoja zawsze i we wszystkim. Amen.


z darem modlitwy

br. Piotr MARIA Natyna OFMConv

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...

Jezu, zmiłuj się!

W kulturze żydowskiej niewidomi, chromi oraz inni nie mogli wykonywać tradycyjnych zawodów. Mogli i utrzymywali się wyłącznie z żebractwa. Czynili to w okolicach ruchliwych dróg. Judaizm uważał za sprawiedliwe pomaganie im. Ludzie niewidomi uczyli się jedynie poprzez słuchanie. W owych czasach nie znali oni jednak Prawa (Tory). Pomimo, że chroniło ich prawo Mojżeszowe to nie byli szanowani jako ludzie pobożni. Niewidomi byli pozbawieni wszelkiej pozycji społecznej. W niedzielnej perykopie możemy przeczytać następujące słowa „Synu Dawida ulituj się nade mną” (Mk 10,47). Jest to pierwszy przypadek użycia mesjańskiego tytułu „Syn Dawida” względem Jezusa. Jest to również pierwsze rozpoznanie tożsamości Jezusa przez człowieka. Wcześniej czyniły to jedynie demony. Przychodzi tu na myśl tzw. modlitwa Jezusowa. Składa się ona z powtarzaniem, niczym mantra następujące zdanie – Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, zmiłuj się nade mną grzesznikiem , lub podobne. Zawarta jest tu powszechnie zna...

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...