Przejdź do głównej zawartości

tęsknisz? tęskniłeś?

To już ostatnia niedziela adwentu. Jak przeżyłeś ten czas? Czy wystarczająco dużo czasu poświęciłeś na lekturę Pisma Świętego? Czy odbyłeś sakrament pokuty i pojednania? Czy odkładasz go na ostatnią chwilę?

Dzisiejsza perykopa ewangeliczna przedstawia nam scenę zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie. Boże narodzenie już niebawem. Ta myśl budzi w nas wielką radość. Spotkamy się w gronie najbliższych. Zapewne nie możesz się doczekać reakcji rodziców, brata lub siostry po otwarciu prezentu od Ciebie. A może po prostu chcesz się cieszyć świętowaniem narodzin Jezusa wśród najbliższych.

Pomyśli jednak o tej radosnej chwili, nadziei jaka towarzyszyła Żydom oczekującym na przyjście Mesjasza. Nadzieja ta została rozniecana prawie tysiąc lat przed Chrystusem. Wtedy Bóg obiecał potomstwu Dawida królewski tron. Wyobraźmy sobie zaskoczenie Niepokalanej, gdy archanioł Gabriel opisał Jej Syna niemal tymi samymi słowami, jakie Bóg skierował do Dawida. Będzie nazwany Synem Najwyższego, zasiądzie na tronie swego ojca Dawida i będzie królował na wieki (por. Łk 1,32-33). Długie oczekiwanie Izraela dobiegło końca – narodziny tego Dziecka miały być spełnieniem wszelkich nadziei.

Jako chrześcijanie wierzymy, że Mesjasz już przyszedł, ale pomimo to przeżywamy ból tęsknoty. Tęsknoty za pokojem i sprawiedliwością. Jezus jest spełnieniem owych tęsknot.

Kiedy konflikty grożą rozbiciem rodzin i wspólnot, Jezus przychodzi z łaską pojednania, dając nam kolejną szansę na żyje w pokoju z Bogiem i ludźmi. Czy my na to odpowiadamy z miłością względem Boga, bliźniego i samego siebie? Czy płonie w nas ogień nienawiści i odpłaty oko za oko, ząb za ząb? Kiedy bolejemy z powodu niesprawiedliwości, Jezus zapewnia, że przybył, aby wszystko naprawić. Kiedy szybkie zmiany zachodzące w świecie burzą nasze poczucie bezpieczeństwa, Jezus przypomina, że Jego królestwo jest wieczne i daje solidny fundament.

Oto w jaki sposób Jezus jest spełnieniem naszych tęsknot. Oto co obiecuje. Jest to dar, który możemy od Niego otrzymać w te święta Bożego Narodzenia.

Jezu dziękuję Ci, że jesteś spełnieniem moich tęsknot i dajesz mi wszystko co jest mi potrzebne w danym momencie. Kocham Cię.

z darem modlitwy.

br. Piotr Natyna 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Oblubienica i Duch

Dobiega końca miesiąc sierpień wypełniony wspomnieniami Maryi Panny. W tym wspomnienie Jej zaśnięcia i wniebowzięcia. Miesiąc w którym wyruszają pielgrzymki piesze do sanktuarium maryjnego na Jasnej Górze. Czy Ty w minionym miesiącu odwiedziłeś/aś jakiekolwiek sanktuarium poświęcone Niepokalanej? Czy modliłeś się, rozmawiałaś z Maryją? Czy odmówiłeś różaniec? Codziennie usiłujemy czynić swoje życie wygodniejszym. Ułatwiamy sobie na każdym kroku, tylko żeby się nie zmęczyć, a już na pewno nie spocić. Wszelkie wynalazki, automatyzacja odciążają nas w pracy. Mimo to wszystko nieustannie odkrywamy satysfakcję płynącą z trudu i zaangażowania. Dumni z siebie jesteśmy gdy przejdziemy setki kilometrów w pielgrzymce, bądź ok 50 w nocy podczas Ekstremalnej Drogi Krzyżowej. Wysiłek i poświęcony na niego czas pozwalają nam poznać siłę naszego ducha. Duch i ciało wzajemnie się wspierają i nie można ich oddzielać. W dniach 20 – 23 sierpnia w Zwierzyńcu odbył się 9 exodus młodych....
1 komentarz
Czytaj więcej

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej