przebacz (?)

 

Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprostszym, najłatwiejszym dostępem do przebaczenia. Skorzystaj z tego, nie bój się. Bóg Tobie wszystko wybaczył, więc i Ty możesz sobie wybaczyć. Bez ciężaru na ramionach żyj odważnie, ciesz się z każdego dnia.

Rozpoczynamy miesiąc maj – szczególnie poświęcony Matce Bożej. Nie zapomnij o nabożeństwach majowych. Pamiętaj również o świętach:

1 maj – Święto Pracy, św. Józefa Rzemieślnika,

2 maj - Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polski,

3 maj – Święto Konstytucji Trzeciego Maja, Uroczystość MB Królowej Polski.

Niedawno obchodziliśmy kolejny już tydzień biblijny a w tym tygodniu tydzień modlitw o powołania do służby w Kościele. Specjalnie o tym nie wspominałem, bowiem wiele o tym pisało, mówiło wiele katolickich portali informacyjnych etc. Zastanów się teraz, jakie masz podejście do Pisma Świętego, do jego lektury, czy modlisz się o powołania do stanu kapłańskiego, zakonnego? Czy modlisz się o odwagę dla młodych ludzi by odważyli się wejść na drogę formacji do kapłaństwa?

ciąg dalszy z życia o. Wenantego.. 

Wenanty święcenia kapłańskie przyjął 2 czerwca 1914r, w kaplicy Matki Bożej Bolesnej w Krakowie, udzielił mu ich biskup pomocniczy z Krakowa, Anatol Nowak. Następnego dnia, sprawował swoją pierwszą Mszę świętą. W lipcu został wysłany z klerykami, jako ich wychowawca na wakacje do Kalwarii Pacławskiej. Stamtąd w sierpniu pojechał do Lwowa i Obydowa, aby sprawować pierwszą Msze świętą w swojej rodzinnej parafii. Ze względów działań wojennych musiał pozostać w Obydowie przez cały miesiąc. W trudnej, niebezpiecznej sytuacji nie opuścił swoich rodaków, wręcz przeciwnie – był dla nich wsparciem i ostoją.

z darem modlitwy, br. Piotr Natyna