Deus caritas est ♥

  Od dwóch tygodni czytamy, słuchamy fragmentów Mowy Inauguracyjnej Jezusa. Przypomnijmy, że w porównaniu z paralelnym Kazaniem na górze (por. Mt 5,1-7,28) wersja zapisana przez Łukasza jest krótsza. Autor Ewangelii według św. Łukasza koncentruje się na nakazie miłości nieprzyjaciół, miłosierdzia oraz wprowadzenia słowa w czyn. Fragment z ósmej niedzieli zwykłej mówi o hipokryzji oraz o owocach ludzkich czynów – dobrych bądź złych. Warto zatrzymać się nad słowem gr. hypokrita -„obłudnik”. W dosłownym znaczeniu oznaczało aktora. Następnie przybrało też inne, metaforyczne znaczenie „kłamcy”. Jezus by opisać ludzi, którzy wytykają drobne błędy innym, nie zwracając przy tym uwagi na samych siebie używa wspomnianego już słowa – hipokryci. Obłudnik metaforycznie oznacza kłamcę, lub tego, który udaje i oszukuje. W starożytności aktorzy zakładali maski na twarze. Opisywały, wyrażały one ich męskie lub kobiece, radosne, smutne, szlachetne bądź podłe postacie. Ten, który nie przyznaje si...

  Miłość nieprzyjaciół, Wobec wroga. Jezus przykazanie miłości wypowiada w dość ciekawej sytuacji. Wówczas Izrael jest okupowany przez Rzymian, a Imperium Rzymskie żelazną ręką sprawuje rządy nad większością cywilizowanego świata. Żydzi wobec Imperium mogli przyjmować przeróżne postawy. Poczynając od kolaboracji po zbrojny opór. Faryzeusze, którzy byli dominującą grupą społeczną, postulowali o oddzielenie się od pogan z mocnym naciskiem na własne wybranie o otwartość na braci i siostry w wierze. W Regule Wspólnoty z Qumran możemy przeczytać o przysiędze składanej przez jej członków. Dotyczyła ona nienawiści wobec złoczyńców, w ten sposób przygotowując się do ostatecznej rozprawy dobra ze złem. Radykalna miłość, o jakiej mówi Jezus idzie pod prąd religijności żydowskiej I wieku. Miłość jest niezrozumiała również dla Greków i Rzymian. Opierała się mocno na regule wzajemności, którą doskonale widać we wszechobecnym wówczas systemie patron-klient. Dar nigdy nie był bezinteresowny, zaws...

  Perykopa ewangeliczna z szóstej niedzieli zwykłej wyraźnie wskazuje, że Jezus zwraca się do swoich uczniów. To ich dotyczy zarówno „błogosławieni” czyli szczęśliwi oraz „biada”. Bardzo łatwo przychodzi nam ocenianie bliźnich, dzielenie ludzi na dobrych i złych, bo czy nie tak rozumiemy te słowa „biada” i „błogosławieni”? Czasem jesteśmy skłonni poszerzyć krąg osób dobrych. Jednak ten podział jest dość powierzchowny oraz prosty. Prawdziwa granica przebiega w naszym sercu. Mnie oraz Ciebie dotyczy zarówno „błogosławieni” jak i „biada”. W jakich przestrzeniach życia doświadczamy dobrobytu, sytości i dobrej opinii? Czy to na pewno przybliża, pogłębia moją relację z Jezusem? Czy jestem w stanie odpowiedzieć Bogu i bliźnim wdzięcznością? Czy używam słowa „dziękuję”? Czy mogę usłyszeć „błogosławiony”? W najbliższą niedziele – 13 lutego – w Bazylice św. Franciszka z Asyżu w Krakowie wraz z Braćmi przyjmę posługę akolitatu, a młodsi bracia lektoratu. Będzie to miało miejsce podczas ms...

  Jest już za późno? Zbliża się południe, sieci zostały wypłukane z mułu i wodorostów a serca z nadziei na połów. Rybacy byli zmęczeni i zniechęceni po całonocnej pracy. Z łowieniem musieli czekać do wieczora. Pomimo przyzwyczajenia ciągle odczuwali ból i zawód. Tym razem zamiast na ryby, patrzyli na tłum ludzi. Jezus raczej się nie przejmuje tym co oni czują. Poprosił ich, pomimo że wiedział, że działa wbrew logice rybackiej. Uczniowie zdecydowali się jednak spełnić Jego prośbę. Zapewne wystawili się na pośmiewisko tłumu. Piotr, który patrzył na obfitość połowu, momentalnie wyczuł, że zdarzyło się coś, co jest niemożliwe. Spostrzegł interwencję Bożą w swoim życiu. Czy Ty potrafisz dostrzec takie działania w swoim życiu? Pomyśl dziś o tych sytuacjach, które już przekreśliłeś, które są niemożliwe i jest na nie za późno – po ludzku. Dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych. Jezus jest przy Tobie cały czas. Co Bóg mówi dziś do Ciebie? Do jakiego zadania po ludzku niemożliwego, bezsensown...