Przejdź do głównej zawartości

świadkowie

 


Każdego roku w drugą niedziele Wielkiego Postu słyszymy relację o przemienieniu Pana Jezusa w obecności uczniów – Piotra, Jana i Jakuba. W tradycji górą na której dokonało się owo przemienienie to Tabor. W tym roku zajrzyjmy do 9 rozdziału Ewangelii według św. Łukasza.

Świadkowie – Piotr, Jan i Jakub. Ci sami uczniowie, będą towarzyszyć Jezusowi w ogrodzie Getsemani przed męką. Na górze są dodatkowo jeszcze inni świadkowie – Mojżesz i Eliasz. Oni symbolizują głos Prawa i proroków. Wskazuje to na to, że spełnia się wola Boża zapowiedziana w Pismach i tradycji Izraela. Mesjasz będzie cierpiał. Mojżesz i Eliasz rozmawiają nie tylko o cierpieniu. Poruszają oni również temat „wyjścia” Jezusa, które miało się dopełnić w Jerozolimie. Exodusem Jezusa jest przejście z tego świata do Ojca oraz nasze wyjście z niewoli grzechu.

...bo nie wiedział nawet, co mówi (Łk 9,33b). Piotr nie do końca rozumiał, a pewnie w ogólnie nie rozumiał co się dzieje. Zapewne nie pierwszy i nie ostatni raz. My również nie rozumiemy wielu rzeczy, wydarzeń. Nie rozumiemy dlaczego niewinni ludzie muszą cierpieć, ginąć. Niewinne dzieci są zabijane. Oprawcom „po ludzku” nic nie grozi, czują się bezkarni. Nieraz pytamy, gdzie Ty Boże jesteś? Dlaczego? Gdzie jest człowiek, który tego zła nie powstrzyma, tylko przygląda się z bezpiecznej odległości? Panie nasz i Mistrzu, a czego Ty chcesz nas nauczyć, na co wskazać, zwrócić naszą uwagę?

z darem modlitwy, br. Piotr

zdj. pn, wschód słońca nad Ukrainą, z Kalwarii Pacławskiej

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...

Jezu, zmiłuj się!

W kulturze żydowskiej niewidomi, chromi oraz inni nie mogli wykonywać tradycyjnych zawodów. Mogli i utrzymywali się wyłącznie z żebractwa. Czynili to w okolicach ruchliwych dróg. Judaizm uważał za sprawiedliwe pomaganie im. Ludzie niewidomi uczyli się jedynie poprzez słuchanie. W owych czasach nie znali oni jednak Prawa (Tory). Pomimo, że chroniło ich prawo Mojżeszowe to nie byli szanowani jako ludzie pobożni. Niewidomi byli pozbawieni wszelkiej pozycji społecznej. W niedzielnej perykopie możemy przeczytać następujące słowa „Synu Dawida ulituj się nade mną” (Mk 10,47). Jest to pierwszy przypadek użycia mesjańskiego tytułu „Syn Dawida” względem Jezusa. Jest to również pierwsze rozpoznanie tożsamości Jezusa przez człowieka. Wcześniej czyniły to jedynie demony. Przychodzi tu na myśl tzw. modlitwa Jezusowa. Składa się ona z powtarzaniem, niczym mantra następujące zdanie – Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, zmiłuj się nade mną grzesznikiem , lub podobne. Zawarta jest tu powszechnie zna...

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...