Przejdź do głównej zawartości

dobry pasterz

Kim jesteś? W IV niedziele Wielkanocną usłyszymy trzecią część mowy, która jest odpowiedzią Zbawiciela na pytanie Żydów. Zwróć uwagę, ale nie tylko na metaforę Pasterza – owiec, ale również na niezwykłą relację Jezusa ze swym Ojcem. Jaka jest Twoja relacja z Bogiem Ojcem? To tam padnie odpowiedź Jezusa na pytanie: Kim jesteś. Odpowiedź, która zostanie uznana za bluźnierstwo, to ona spowoduje, że Żydzi będą chcieli Jezusa ukamienować (zob. J 10,31-39). Zwróć szczególną uwagę na słowa Jezusa, które opisują Kościół jako wspólnotę Jezusa z uczniami, pasterza z owcami. Kluczowe jest słuchanie głosu pasterza.

Zmartwychwstajemy zawsze, kiedy słuchamy Słowa Pana i za Nim podążamy. Zwykła czynność słuchania Słowa Bożego, zamienia się w wędrowanie za Jezusem, Dobrym Pasterzem. Podobnie Izrael, posłuszny Słowu wędrował do Ziemi Obiecanej, tak my wsłuchani w Słowo Jezusa podążamy za Nim do królestwa Bożego. Podążamy do nieba. Jak poucza nas Katechizm Kościoła Katolickiego: wyrażenie „niebo i ziemia” w Piśmie Świętym oznacza to wszystko co istnieje – całe stworzenie. Niebo może oznaczać własne „miejsce” Boga: „Ojca naszego, który jest w niebie” (Mt 5,16), a więc także „niebo”, które jest chwałą eschatologiczną. Słowo „niebo” wskazuje „miejsce” stworzeń duchowych – aniołów – które otaczają Boga (por. KKK 326). Ten, kto należy do Boga, słucha Jego głosu. Dzięki temu rozpoznajemy Pana a On nas. W Piśmie Świętym poznanie nigdy nie jest teoretyczne, ale opisuje głębokie życiowe doświadczenie. Sprawia ono, że rodzi się nowa relacja. Dzięki słuchaniu Słowa, pomiędzy Panem i Tobą rodzi się więź miłości. Również podczas czytania Jego Słowa w Biblii. Idziemy za Jezusem z potrzeby serca, a nie z pustego przyzwyczajenia.

z darem modlitwy, br. Piotr

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

obecny?

Modlitwa. Dialog, rozmowa z Bogiem. Nie jest ona jakimś zaklęciem, lecz prawdziwą i żywą relacją z miłującym nas Bogiem Ojcem. Dzięki modlitwie możemy wejść w szczególny rodzaj bliskości z Tym, który nas stworzył. Do Boga możemy zwracać się jak do naszego Ojca ziemskiego. On przyjmuje nas, jak Swoje dzieci. Zatem warto pamiętać, że zanim modlitwa stanie się prośbą, winna być najpierw pełną miłości modlitwą uwielbienia i dziękczynienia, jak mówi Pismo Święte, w każdym położeniu winniśmy dziękować, a wszystko cokolwiek czynimy, czyńmy na chwałę Bożą. Czym dla mnie jest modlitwa? Jak często i chętnie się modlę, czy nie zagaduję Boga na modlitwie prosząc Go, by realizował moje plany i recepty? Zakończyło się 32 Franciszkańskie Spotkanie Młodych, na Kalwarii Pacławskiej. Tegorocznym hasłem spotkania było – „Obecność”. Bóg obecny jest ciągle w naszym życiu, nawet wtedy gdy wydaje nam się, że Go nie ma. Jemu zależy na Tobie i mnie. Kocha nas miłością nieograniczoną. Na spotkanie...

Oblubienica i Duch

Dobiega końca miesiąc sierpień wypełniony wspomnieniami Maryi Panny. W tym wspomnienie Jej zaśnięcia i wniebowzięcia. Miesiąc w którym wyruszają pielgrzymki piesze do sanktuarium maryjnego na Jasnej Górze. Czy Ty w minionym miesiącu odwiedziłeś/aś jakiekolwiek sanktuarium poświęcone Niepokalanej? Czy modliłeś się, rozmawiałaś z Maryją? Czy odmówiłeś różaniec? Codziennie usiłujemy czynić swoje życie wygodniejszym. Ułatwiamy sobie na każdym kroku, tylko żeby się nie zmęczyć, a już na pewno nie spocić. Wszelkie wynalazki, automatyzacja odciążają nas w pracy. Mimo to wszystko nieustannie odkrywamy satysfakcję płynącą z trudu i zaangażowania. Dumni z siebie jesteśmy gdy przejdziemy setki kilometrów w pielgrzymce, bądź ok 50 w nocy podczas Ekstremalnej Drogi Krzyżowej. Wysiłek i poświęcony na niego czas pozwalają nam poznać siłę naszego ducha. Duch i ciało wzajemnie się wspierają i nie można ich oddzielać. W dniach 20 – 23 sierpnia w Zwierzyńcu odbył się 9 exodus młodych....

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...