Przejdź do głównej zawartości

dobry pasterz

Kim jesteś? W IV niedziele Wielkanocną usłyszymy trzecią część mowy, która jest odpowiedzią Zbawiciela na pytanie Żydów. Zwróć uwagę, ale nie tylko na metaforę Pasterza – owiec, ale również na niezwykłą relację Jezusa ze swym Ojcem. Jaka jest Twoja relacja z Bogiem Ojcem? To tam padnie odpowiedź Jezusa na pytanie: Kim jesteś. Odpowiedź, która zostanie uznana za bluźnierstwo, to ona spowoduje, że Żydzi będą chcieli Jezusa ukamienować (zob. J 10,31-39). Zwróć szczególną uwagę na słowa Jezusa, które opisują Kościół jako wspólnotę Jezusa z uczniami, pasterza z owcami. Kluczowe jest słuchanie głosu pasterza.

Zmartwychwstajemy zawsze, kiedy słuchamy Słowa Pana i za Nim podążamy. Zwykła czynność słuchania Słowa Bożego, zamienia się w wędrowanie za Jezusem, Dobrym Pasterzem. Podobnie Izrael, posłuszny Słowu wędrował do Ziemi Obiecanej, tak my wsłuchani w Słowo Jezusa podążamy za Nim do królestwa Bożego. Podążamy do nieba. Jak poucza nas Katechizm Kościoła Katolickiego: wyrażenie „niebo i ziemia” w Piśmie Świętym oznacza to wszystko co istnieje – całe stworzenie. Niebo może oznaczać własne „miejsce” Boga: „Ojca naszego, który jest w niebie” (Mt 5,16), a więc także „niebo”, które jest chwałą eschatologiczną. Słowo „niebo” wskazuje „miejsce” stworzeń duchowych – aniołów – które otaczają Boga (por. KKK 326). Ten, kto należy do Boga, słucha Jego głosu. Dzięki temu rozpoznajemy Pana a On nas. W Piśmie Świętym poznanie nigdy nie jest teoretyczne, ale opisuje głębokie życiowe doświadczenie. Sprawia ono, że rodzi się nowa relacja. Dzięki słuchaniu Słowa, pomiędzy Panem i Tobą rodzi się więź miłości. Również podczas czytania Jego Słowa w Biblii. Idziemy za Jezusem z potrzeby serca, a nie z pustego przyzwyczajenia.

z darem modlitwy, br. Piotr

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Oblubienica i Duch

Dobiega końca miesiąc sierpień wypełniony wspomnieniami Maryi Panny. W tym wspomnienie Jej zaśnięcia i wniebowzięcia. Miesiąc w którym wyruszają pielgrzymki piesze do sanktuarium maryjnego na Jasnej Górze. Czy Ty w minionym miesiącu odwiedziłeś/aś jakiekolwiek sanktuarium poświęcone Niepokalanej? Czy modliłeś się, rozmawiałaś z Maryją? Czy odmówiłeś różaniec? Codziennie usiłujemy czynić swoje życie wygodniejszym. Ułatwiamy sobie na każdym kroku, tylko żeby się nie zmęczyć, a już na pewno nie spocić. Wszelkie wynalazki, automatyzacja odciążają nas w pracy. Mimo to wszystko nieustannie odkrywamy satysfakcję płynącą z trudu i zaangażowania. Dumni z siebie jesteśmy gdy przejdziemy setki kilometrów w pielgrzymce, bądź ok 50 w nocy podczas Ekstremalnej Drogi Krzyżowej. Wysiłek i poświęcony na niego czas pozwalają nam poznać siłę naszego ducha. Duch i ciało wzajemnie się wspierają i nie można ich oddzielać. W dniach 20 – 23 sierpnia w Zwierzyńcu odbył się 9 exodus młodych....

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...