Przejdź do głównej zawartości

nowe

Piątą Niedzielę po Wielkanocy charakteryzuje fakt, że czytamy fragment z 13 rozdziału Ewangelii św. Jana. Znajdziemy tam opis Ostatniej Wieczerzy. To właśnie ona poprzedziła mękę i śmierć Jezusa na krzyżu. Jezus przygotowuje swoich bliskich na rozstanie. Zapowiada zaparcie się Piotra i zdradę Judasza. Jan opisuje fakt, o którym nie wspominają pozostali ewangeliści. Jezus umywa uczniom nogi.

Nowe przykazanie? Ale dlaczego nowe? Zostało tutaj użyte słowo - „kainos”. Oznacza nowość co do rodzaju, a nie formy – nowy, nowinka, wcześniej nie istniejący. Różni się to słowo od „neos” - nowy, późniejszy, kolejny. Po wyjściu Judasza, Jezus zwraca się do uczniów. Tłumaczy im, że moment zdrady jest w istocie momentem, w którym Syn został przez Ojca otoczony chwałą. Jezus zapowiada bliskie już rozstanie. Przekazuje w tym momencie uczniom Nowe Przykazanie miłości. Po tym przykazaniu, świat ma poznać, że uczniowie należą do Niego.

Nowością w miłości bliźniego, o którym mówi Jezus jest to, że On daje to przykazanie, które równocześnie wypełnia swoim życiem. Tym również różni się chrześcijaństwo od wszystkich innych religii. Wszyscy założyciele religii mówili jak żyć, a tylko Jezus pokazał. Jezus nie zmusza nas do miłości ślepej i patetycznej. Nie znajdziemy tam też miłości wielkiej, pełniej pasji i tolerancji. Pragnie byśmy się kochali JEGO Miłością. Jest to miłość, która gotowa jest oddać życie za drugiego i przebaczać, dzień po dniu. Przykazanie jest nowe, bo Miłość, do której zaprasza, jest nowa, świeża, niespotykana. Jest to Miłość Jezusa, którą mamy naśladować.

Ta miłość jest bardzo realistyczna. Jan Ewangelista nie mówi o miłości uniwersalnej, która ma objąć cały świat. Jezus przekazując nowe przykazanie pragnie, by było zachowywane w gronie apostołów. Nie oznacza to, że miłość została zarezerwowana tylko dla chrześcijan. Naszym pierwszym obowiązkiem jest kochać braci i siostry w Kościele. Budowy nowego świata nie da się rozpocząć od abstrakcyjnego miłowania całego świata. Trzeba rozpocząć je jak najkonkretniej, kochając tych, którzy stoją obok.

z darem modlitwy, br. Piotr

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...

Jezu, zmiłuj się!

W kulturze żydowskiej niewidomi, chromi oraz inni nie mogli wykonywać tradycyjnych zawodów. Mogli i utrzymywali się wyłącznie z żebractwa. Czynili to w okolicach ruchliwych dróg. Judaizm uważał za sprawiedliwe pomaganie im. Ludzie niewidomi uczyli się jedynie poprzez słuchanie. W owych czasach nie znali oni jednak Prawa (Tory). Pomimo, że chroniło ich prawo Mojżeszowe to nie byli szanowani jako ludzie pobożni. Niewidomi byli pozbawieni wszelkiej pozycji społecznej. W niedzielnej perykopie możemy przeczytać następujące słowa „Synu Dawida ulituj się nade mną” (Mk 10,47). Jest to pierwszy przypadek użycia mesjańskiego tytułu „Syn Dawida” względem Jezusa. Jest to również pierwsze rozpoznanie tożsamości Jezusa przez człowieka. Wcześniej czyniły to jedynie demony. Przychodzi tu na myśl tzw. modlitwa Jezusowa. Składa się ona z powtarzaniem, niczym mantra następujące zdanie – Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, zmiłuj się nade mną grzesznikiem , lub podobne. Zawarta jest tu powszechnie zna...

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...