Przejdź do głównej zawartości

Pocieszyciel

Czy wiesz, że...

Dzień zesłania Ducha Świętego to żydowskie Święto Tygodni. Obchodzili je siedem tygodni po święcie Paschy. Wówczas świętowano zawarcie Przymierza i nadanie Prawa Izraelowi na górze Synaj. Wtedy Mojżesz otrzymał tablice z przykazaniami. W religijnym kalendarzu Izraela Pięćdziesiątnica to święto pierwszych zbiorów. Wówczas Izrael dziękował Bogu za pierwsze plony Ziemi Obiecanej (zob. Pwt 26,1-11). Zesłanie Ducha Świętego łączy się z historią zbawienia oraz Paschą Jezusa. Jest to święto Nowego Prawa, prawa miłości (zob. 2 Kor 3).

Imię Ducha Świętego – PARAKLETOS oznacza Pocieszyciela ale nie w sensie pocieszenia emocjonalnego. Paraklet to ten, który zachęca (gr. parakaleo) do wytrwałości w chwilach trudnych, w chwilach próby, do tego byśmy nie ustali i się nie poddali, nie stracili pokoju w sercu. Zapewnia nas, że Zmartwychwstały żyje i jest przy nas nieustannie.

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego Słowo opisuje w trzech wymiarach.

Pierwsze to wydarzenie (Dz 2,1-11) jedyne w dziejach Kościoła – zesłanie Ducha Ojca na Apostołów. Drugi to owoce Ducha. Uczniowie zostali umocnieni mocą z nieba i wyszli z Wieczernika. Tak zrodził się Kościół. Owoce jego trwają nieprzerwanie. Paraklet daje życie oraz przekonuje, jak bardzo jesteśmy cenni w oczach Boga. Ostatni, trzeci wymiar wiąże się ze słowem „jeśli”. Jest to najczęstsze słowo niedzielnej liturgii. Bóg pragnie uczynić w nas mieszkanie, ale przyjdzie tylko gdy Mu na to pozwolimy. Święty Paweł (Rz 8,6-17) wyraża to w alternatywie: Jeżeli będziecie żyli według ciała, czeka was śmierć, Jeżeli zaś przy pomocy Ducha... będziecie żyli.

z darem modlitwy, br. Piotr

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

obecny?

Modlitwa. Dialog, rozmowa z Bogiem. Nie jest ona jakimś zaklęciem, lecz prawdziwą i żywą relacją z miłującym nas Bogiem Ojcem. Dzięki modlitwie możemy wejść w szczególny rodzaj bliskości z Tym, który nas stworzył. Do Boga możemy zwracać się jak do naszego Ojca ziemskiego. On przyjmuje nas, jak Swoje dzieci. Zatem warto pamiętać, że zanim modlitwa stanie się prośbą, winna być najpierw pełną miłości modlitwą uwielbienia i dziękczynienia, jak mówi Pismo Święte, w każdym położeniu winniśmy dziękować, a wszystko cokolwiek czynimy, czyńmy na chwałę Bożą. Czym dla mnie jest modlitwa? Jak często i chętnie się modlę, czy nie zagaduję Boga na modlitwie prosząc Go, by realizował moje plany i recepty? Zakończyło się 32 Franciszkańskie Spotkanie Młodych, na Kalwarii Pacławskiej. Tegorocznym hasłem spotkania było – „Obecność”. Bóg obecny jest ciągle w naszym życiu, nawet wtedy gdy wydaje nam się, że Go nie ma. Jemu zależy na Tobie i mnie. Kocha nas miłością nieograniczoną. Na spotkanie...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Oblubienica i Duch

Dobiega końca miesiąc sierpień wypełniony wspomnieniami Maryi Panny. W tym wspomnienie Jej zaśnięcia i wniebowzięcia. Miesiąc w którym wyruszają pielgrzymki piesze do sanktuarium maryjnego na Jasnej Górze. Czy Ty w minionym miesiącu odwiedziłeś/aś jakiekolwiek sanktuarium poświęcone Niepokalanej? Czy modliłeś się, rozmawiałaś z Maryją? Czy odmówiłeś różaniec? Codziennie usiłujemy czynić swoje życie wygodniejszym. Ułatwiamy sobie na każdym kroku, tylko żeby się nie zmęczyć, a już na pewno nie spocić. Wszelkie wynalazki, automatyzacja odciążają nas w pracy. Mimo to wszystko nieustannie odkrywamy satysfakcję płynącą z trudu i zaangażowania. Dumni z siebie jesteśmy gdy przejdziemy setki kilometrów w pielgrzymce, bądź ok 50 w nocy podczas Ekstremalnej Drogi Krzyżowej. Wysiłek i poświęcony na niego czas pozwalają nam poznać siłę naszego ducha. Duch i ciało wzajemnie się wspierają i nie można ich oddzielać. W dniach 20 – 23 sierpnia w Zwierzyńcu odbył się 9 exodus młodych....
1 komentarz
Czytaj więcej

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej