Przejdź do głównej zawartości

godność


Czy podobam się samemu sobie? Co myślę o swoim ciele? Jestem za gruby/gruba. Mam za duży nos. Zapewne takich pytań i stwierdzeń stawiamy sobie bardzo często.

Bóg stworzył nas na Swój obraz i podobieństwo. Mamy rozum i wolną wolę. Chrystus przybrał ludzkie ciało. Odczuwał ból fizyczny i psychiczny. Zmarł przybity do krzyża jak zbrodniarz za każdego z nas.


Dlaczego tak wielu młodych ludzi nie szanuje samych siebie? Internet jest przeładowany pornografią. Szatan uderzył w pierwszy nakaz samego Boga (por. Rdz 1,28). Nie szanujemy samych siebie a mamy pretensje i domagamy się by inni to robili. Jeżeli samych siebie nie zaakceptujemy inni za nas tego nie zrobią. Bardzo mało i rzadko mówi się o problemie jakim jest handel ludźmi. Człowiek człowiekowi zgotował ten los. Pogwałcenie najistotniejszego prawa do życia i wolności.
Używanie ciała jak zabawkę.

Każdy z nas ma swoją godność. Każdy bez wyjątku jest dzieckiem Bożym. Świątynią Ducha Świętego.

Mamy prawo domagać się by prawo było przestrzegane/ respektowane wobec nas. Nie zapominajmy o ofiarach, ludziach cierpiących. Jeżeli fizycznie nie jesteśmy w stanie nic zrobić, pamiętajmy o modlitwie:
Boże rozjaśnij ciemności serc tych wszystkich których
Współczesny świat uczynił niewolnikami.
Daj mi Panie wiarę, że o nich nie zapomniałeś,
nadzieję na odzyskanie wolności,
miłość silniejszą od nienawiści. 

Krzyczymy gdy odstrzeliwane są zwierzęta, gdy się inni nad nimi znęcają. NIE dostrzegamy umierającego CZŁOWIEKA z przedawkowania, który zamarza a co najgorsze jest ZABIJANY przez drugiego (jeszcze w łonie swojej matki).



Święta Bakhito, wypraszaj u Dobrego Boga łaski dla każdego z nas i dla całego świata, byśmy nie byli obojętni i nie zapominali o naszych zniewolonych braciach i siostrach. Prosimy o światło i odwagę w walce z niewolnictwem, które jest obok nas i w nas. Prosimy, aby nasz świat był wolny od wszelkich form niewolnictwa. Amen
św. Józefina Bakhita – módl się za nami



z darem modlitwy 
br. Piotr MARIA Natyna OFMConv


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Oblubienica i Duch

Dobiega końca miesiąc sierpień wypełniony wspomnieniami Maryi Panny. W tym wspomnienie Jej zaśnięcia i wniebowzięcia. Miesiąc w którym wyruszają pielgrzymki piesze do sanktuarium maryjnego na Jasnej Górze. Czy Ty w minionym miesiącu odwiedziłeś/aś jakiekolwiek sanktuarium poświęcone Niepokalanej? Czy modliłeś się, rozmawiałaś z Maryją? Czy odmówiłeś różaniec? Codziennie usiłujemy czynić swoje życie wygodniejszym. Ułatwiamy sobie na każdym kroku, tylko żeby się nie zmęczyć, a już na pewno nie spocić. Wszelkie wynalazki, automatyzacja odciążają nas w pracy. Mimo to wszystko nieustannie odkrywamy satysfakcję płynącą z trudu i zaangażowania. Dumni z siebie jesteśmy gdy przejdziemy setki kilometrów w pielgrzymce, bądź ok 50 w nocy podczas Ekstremalnej Drogi Krzyżowej. Wysiłek i poświęcony na niego czas pozwalają nam poznać siłę naszego ducha. Duch i ciało wzajemnie się wspierają i nie można ich oddzielać. W dniach 20 – 23 sierpnia w Zwierzyńcu odbył się 9 exodus młodych....

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...