Przejdź do głównej zawartości

nieczystość



Trzecim omawianym przez nas grzechem, za który Chrystus umarł na krzyżu jest nieczystość. Zadość uczynił następującymi słowami – Niewiasto, oto syn twój… [synu,] oto Matka twoja (J 19, 26-27). Nieczystość jest nieuporządkowaną miłością do przyjemności ciała. Przyjemność staje się grzeszna gdy zaczyna być używana jako cel sam w sobie, zamiast służyć do tego do czego jest przeznaczona. Żyjemy w czasach które śmiało można nazwać erą cielesności. Maleje atrakcyjność duchowa a wzrastają wymogi ciała. Nikt nie może dwóm panom służy. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego – miłował; albo z jednym będzie trzymał a drugim wzgardzi (Mt 6,24).

Godnym pożałowania, jest fakt, że wzrostowi grzechu w tej materii towarzyszy zanik poczucia popełniania grzechu. Dusze mniej myślą, a więcej grzeszą. Za ów grzech musiało dokonać się zadośćuczynienie. Już w Starym Testamencie był on Bogu obrzydliwy, gdyby tylko dziesięciu sprawiedliwych znalazło się w miastach Sodomie i Gomorze, Bóg powstrzymałby się od zniszczenia ich (por. Rdz 19). Pan rozpoczął od samego początku zadośćuczynienie wybierając Sobie za matkę Dziewicę.

Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą (Mt 5,8).

Ostateczne wynagrodzenie i zadośćuczynienie dokonało się na Kalwarii. Pozwolił się ukoronować koroną z cierni, by uczynić zadość za nieczyste pragnienia i myśli ludzkie. Został odarty z szat by uczynić zadość za grzech bezwstydu. Jest nieomal pozbawiany ciała, bowiem jak podaje Pismo (Iz 53,2) wszystkie kości miał mieć policzone – zadość za pożądliwość ciała.

Trzecie słowo (por. J 19,26-27) z krzyża uczy nas, że jedyną prawdziwą ucieczką od żądań ciała to znalezienie czegoś, co jest ponad ciało i ukochanie tego. Maryja jest ucieczką grzeszników, prośmy Ją o wstawiennictwo. 

Kościół prosi kapłanów i siostry zakonne o ślub czystości, by ich miłość dla dusz była większa niż do ciała. Nie można sądzić, że ślub czystości jest ciężarem. Grzech został nazwany „beznamiętną namiętnością i dzikim spokojem’’. Ze ślubu czystości rodzi się namiętna miłość do Boga.
Wadą jest nieczystość, cnotą czystość serca i ciała.


z darem modlitwy 
br. Piotr MARIA Natyna OFMConv

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...

Jezu, zmiłuj się!

W kulturze żydowskiej niewidomi, chromi oraz inni nie mogli wykonywać tradycyjnych zawodów. Mogli i utrzymywali się wyłącznie z żebractwa. Czynili to w okolicach ruchliwych dróg. Judaizm uważał za sprawiedliwe pomaganie im. Ludzie niewidomi uczyli się jedynie poprzez słuchanie. W owych czasach nie znali oni jednak Prawa (Tory). Pomimo, że chroniło ich prawo Mojżeszowe to nie byli szanowani jako ludzie pobożni. Niewidomi byli pozbawieni wszelkiej pozycji społecznej. W niedzielnej perykopie możemy przeczytać następujące słowa „Synu Dawida ulituj się nade mną” (Mk 10,47). Jest to pierwszy przypadek użycia mesjańskiego tytułu „Syn Dawida” względem Jezusa. Jest to również pierwsze rozpoznanie tożsamości Jezusa przez człowieka. Wcześniej czyniły to jedynie demony. Przychodzi tu na myśl tzw. modlitwa Jezusowa. Składa się ona z powtarzaniem, niczym mantra następujące zdanie – Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, zmiłuj się nade mną grzesznikiem , lub podobne. Zawarta jest tu powszechnie zna...

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...