Przejdź do głównej zawartości

przeczytasz?


Wychodząc z kina komentujemy, dzielimy się swoim zdaniem ze znajomymi. Wychodząc z kościoła, o czym rozmawiamy? Kto w co był ubrany, krytykujemy księdza bo powiedział za długie i nudne kazanie. Przeczytał je z kartki. W kościele było za zimno. I znowu to samo.

Dlaczego nie rozmawiamy o tym co usłyszeliśmy od samego Boga, o czytaniach i ewangelii. To są słowa życia wiecznego (por. J 6,68). Sam Bóg chce i do nas przemawia.

W Bogu jest jedyna Prawda!

„przeprowadź ich przez proces uświęcania w Prawdzie, którą jest Twoje Słowo!”
(J 17,17 Nowy Przekład Dynamiczny)

W Liście do Efezjan w trzynastym wersecie, pierwszego rozdziału Paweł pisze o Słowie Prawdy, czyli Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie (NPD). 

Słowo Ewangelia ma bardzo ciekawą etymologię. W języku greckim jest to wyraz złożony euangelion: eu, oznacza dobry, a anggellō - proklamować, ogłaszać. Rodzajnik określony w grece pojawia się dość często. Na przykład w przytoczonym wersecie w oryginalnym tekście greckim znajdziemy go aż trzy razy. To potęguje siłę wyrazu wypowiedzi Apostoła Pawła. Zamiast: „po usłyszeniu Słowa Prawdy, czyli Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie” dosłownie jest napisane: „po usłyszeniu tego przekazu tej prawdy, tej Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie”. Apostoł chce, abyśmy nie mieli wątpliwości, że jest tylko jedna Dobra Wiadomość.

Czym jest Ewangelia na podstawie Rz 1,16 ? Odpowiedź Sobie sam na to pytanie ;)

Zapraszam do codziennego czytania Słowa Bożego. Rozważania go w kontekście tu i teraz, w moim życiu. Nie bójmy się pytać Chrystusa co On chce do nas powiedzieć przez to a nie inne Słowo.

Mów Panie, bo sługa Twój słucha (1Sm 3,9).

Nie bójmy się również dzielić swoimi przemyśleniami, być może pomoże to komuś zrozumieć dany fragment Biblii. Przed rozpoczęciem czytania poproś Ducha Świętego o Jego dary.

z darem modlitwy
br. Piotr MARIA Natyna OFMConv

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Jezu, zmiłuj się!

W kulturze żydowskiej niewidomi, chromi oraz inni nie mogli wykonywać tradycyjnych zawodów. Mogli i utrzymywali się wyłącznie z żebractwa. Czynili to w okolicach ruchliwych dróg. Judaizm uważał za sprawiedliwe pomaganie im. Ludzie niewidomi uczyli się jedynie poprzez słuchanie. W owych czasach nie znali oni jednak Prawa (Tory). Pomimo, że chroniło ich prawo Mojżeszowe to nie byli szanowani jako ludzie pobożni. Niewidomi byli pozbawieni wszelkiej pozycji społecznej. W niedzielnej perykopie możemy przeczytać następujące słowa „Synu Dawida ulituj się nade mną” (Mk 10,47). Jest to pierwszy przypadek użycia mesjańskiego tytułu „Syn Dawida” względem Jezusa. Jest to również pierwsze rozpoznanie tożsamości Jezusa przez człowieka. Wcześniej czyniły to jedynie demony. Przychodzi tu na myśl tzw. modlitwa Jezusowa. Składa się ona z powtarzaniem, niczym mantra następujące zdanie – Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, zmiłuj się nade mną grzesznikiem , lub podobne. Zawarta jest tu powszechnie zna...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej