Przejdź do głównej zawartości

Spiritus Sanctus


Duch Święty kim On w zasadzie jest? Tyle mówimy, piszemy i słyszymy o Bogu Ojcu i Synu - Jezusie Chrystusie. Tak mało mówi się o trzeciej Osobie Trójcy Świętej, czyli o Duchu Świętym.

Nazwa Ducha Świętego napełnia dusze uniesieniem i kieruje myśl ku górze, ku Niebu, który przewyższa wszystko. Jest nazywany Duchem Boga, Duchem prawdy, który pochodzi od Boga Ojca, Duchem prawości i mocy. Duch Święty, to Jego własne oraz szczególne imię dlatego „Święty” nie należy pisać skrótem. Do Niego zwracamy się gdy pragniemy uświęcenia; pożądamy Go wszyscy, gdy żyjemy cnotliwie. Duch Święty Swoim tchnieniem ożywia i wzmacnia nas, abyśmy doszli do celu. Tym celem jest zbawienie - Niebo. Jest źródłem uświęcenia i światłem dla umysłu. Każdemu człowiekowi udziela ze swej jasności, aby mógł on dość do prawdy. Duch daje się poznać, dzięki swej dobroci. Napełnia On wszystko swoją mocą, udziela tylko tym, którzy są tego godni. Jednak daje się niejednakowo, dostosowuje On Swe działanie do wielkości naszej wiary.

Jest On prosty w Swej istocie, różnoraki w mocy, całą istotą pomaga każdemu z nas. Jest wszędzie obecny. Rozdaje każdemu, ale sam nie doznaje uszczerbku. Każdemu się udziela, sam zostaje nienaruszony. Jak promień słońca udziela się każdemu. Oświeca jednocześnie ziemię, morze i wypełnia całą przestrzeń. Także Duch Święty jest obecny w każdym z nas, kto jest zdolny Go przyjąć. Każdemu daje łaskę jemu potrzebną. Każdemu daje się w pełni, na ile tylko pozwala nam na to nasza ograniczona natura. On jednak pozostanie nieograniczony, kieruje serca ku górze. Prowadzi nas słabych za rękę, postępujących naprzód doskonali. Oświeca tych, którzy są czyści od wszelakiej skazy, przebywając z nami czyni nas ludźmi duchowymi.

Nasze przejrzyste i nieskażone ciała jaśnieją w zetknięciu z promieniem światła i same jarzą się blaskiem i innym tego blasku z siebie udzielają. Dusze noszące w sobie Ducha, są przez Niego oświecane. Stają się uduchowione i łaską oświecają innych.

Zadawaliśmy sobie pytanie: kim dla nas jest Pan Jezus? A kim dla nas, dla mnie osobiście jest Duch Święty? Czy mam z nim relację? Czy rozmawiam z Nim, modle się do Niego? Czy proszę o Jego dary podczas podejmowania trudnych życiowych decyzji?

Duch Święty udziela nam Swoich darów: mądrości, rozumu, rady, męstwa, wiedzy (umiejętności), bojaźni Pańskiej i pobożności. Poznać czy coś pochodzi od Boga można po owocach (por. Mt 7,16) a są one następujące: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność i opanowanie (por. Ga 5,22n).

z darem modlitwy 
br. Piotr MARIA Natyna OFMConv

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

kobieta..

Jezus nie ukrywa Swoich emocji i jeżeli jest taka potrzeba okazuje je. Gniew jest jednym z grzechów głównych. Żądza gniewu zakorzenione jest w racjonalnej naturze człowieka, głębiej niż jakakolwiek inna. Rozum i gniew zdolne są do zgodnego współdziałania, bowiem gniew znajduje oparcie w rozumie, który ocenia wagę wyrządzonej krzywdy i pożądanej satysfakcji. Nigdy się nie gniewamy, o ile ktoś nas w jakiś sposób nie zrani – lub o ile nie sądzimy, że to uczynił. Nie każdy jednak gniew jest grzeszny. Najdoskonalszym przykładem sprawiedliwego gniewu znajdujemy w perykopie z 3 niedzieli wielkiego postu rok B. Jednak by gniew nie był grzechem musi spełnić trzy warunki: przyczyna gniewu jest słuszna, np. w obronie czci Boga; nie jest od większy od przyczyny, czyli jest pod kontrolą; jest szybko stłumiony (por. Ef 4,26). W poniedziałek, 8 marca będziemy obchodzić Dzień Kobiet. Każdy człowiek bez względu na płeć, kolor skóry, pochodzenia, przekonań religijnych czy politycznych jest Dzieckiem B...
1 komentarz
Czytaj więcej

ale

Perykopa ewangeliczna proklamowana w 13 niedziele zwykłą ukazuje wskazówki, którymi warto się kierować w życiu. Nie bądźmy mściwi. W jednej z samarytańskich wiosek Jezus został nie przyjęty. Było to ciężkie do zaakceptowania przez Apostołów. Od razu chcieli zniszczyć wioskę, jednak Jezus im zabronił. Nie był aż tak przewrażliwiony na własnym punkcie. Nie chciano Go w jednym miejscu, szedł do innego. Jezus się nie obraża na nas. Nie czekaj na lepszy moment, teraz albo nigdy. Nie raz czekamy na lepsze czasy, ale czy one nadejdą? Tego nie wiemy. Nie będzie bardziej sprzyjających warunków, by iść za i z Jezusem. Trzeba sobie radzić tu i teraz, dzisiaj. Pewne okoliczności nigdy się już nie powtórzą. Teraz albo nigdy w życiu. Niektóre decyzje można podjąć tylko w jednym momencie. Już nigdy się nie powtórzy taki moment. Nie odwracaj się, patrz przed siebie. Warto patrzeć z nadzieją w przyszłość. Nie można ciągle wracać do przeszłości i się zadręczać tym co było i rozważać inne scenarius...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej