Przejdź do głównej zawartości

trzy osoby. Jeden Bóg!



Wierzymy, że wyznawana w Ojcu, Synu i Duchu Świętym Trójca jest święta i doskonała. Nie ma w Niej nic obcego i z zewnątrz. Trójca w swojej naturze jest tożsama, niepodzielna i jedna w działaniu. Ojciec dokonuje wszystkiego przez Słowo w Duchu Świętym, i w ten sposób zostaje zachowana jedność Trójcy. W Kościele głosi się jednego Boga, jest on ponad wszystkim, przez wszystko i we wszystkim. Jest ponad wszystkim jako Ojciec, jako początek i źródło; przez wszystko, to jest przez Słowo i we wszystkim, w Duchu Świętym. Święty Paweł do Koryntian napisał o darach duchowych, wszystkie odnosi do Boga Ojca jako do źródła:  Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne są posługiwania, lecz ten sam Pan; różne są działania, lecz jeden Bóg, który dokonuje wszystkiego we wszystkich (por. 1Kor 12,4-6). 

Duch Święty przydziela nam to co pochodzi od Ojca przez Syna. Wszystko co należy do Ojca, należy i do Syna. Dary udzielone przez Syna w Duchu Świętym są rzeczywiście darami Ojca. Duch Święty jest w nas, również i Ojciec jest w nas. Tu wypełnia się zdanie: Ja i Ojciec przyjdziemy do niego i mieszkanie u niego uczynimy (por. J 14,23b). Gdzie jest światło, tam jest jasność, zaś gdzie jasność, tam jej skuteczność i niezrównana łaska. Poucza nas o tym święty Paweł w Drugim Liście do Koryntian. Łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa, miłość Boga i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z Wami wszystkimi (por. 2Kor 13,13). Łaskę otrzymujemy od Ojca przez Syna w Duchu Świętym. Otrzymujemy miłość Ojca, łaskę Syna i jedność w Duchu Świętym. 


Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz [jeszcze] znieść nie możecie. (J 16,12)

Prawdy nie wystarczy usłyszeć, poznać. Trzeba ją zrozumieć, unieść. Pewnych rzeczy w ogóle nie jesteśmy w stanie zrozumieć. Czytajmy oryginały, w szerszym kontekście by zrozumieć. Już na Soborze Konstantynopolitańskim II w 553 roku po Chrystusie mówiono, że nie wystarczy powiedzieć prawdy, należy powiedzieć jak należy ją rozumieć. Prośmy Ducha Świętego, Ducha Prawdy, by doprowadził nas do całej Prawdy. Prośmy Ducha Świętego o Jego dary - mądrości, rozumu, rady, męstwa, wiedzy, bojaźni Pańskiej i pobożności.   

z darem modlitwy
br. Piotr MARIA Natyna OFMConv

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Jezu, zmiłuj się!

W kulturze żydowskiej niewidomi, chromi oraz inni nie mogli wykonywać tradycyjnych zawodów. Mogli i utrzymywali się wyłącznie z żebractwa. Czynili to w okolicach ruchliwych dróg. Judaizm uważał za sprawiedliwe pomaganie im. Ludzie niewidomi uczyli się jedynie poprzez słuchanie. W owych czasach nie znali oni jednak Prawa (Tory). Pomimo, że chroniło ich prawo Mojżeszowe to nie byli szanowani jako ludzie pobożni. Niewidomi byli pozbawieni wszelkiej pozycji społecznej. W niedzielnej perykopie możemy przeczytać następujące słowa „Synu Dawida ulituj się nade mną” (Mk 10,47). Jest to pierwszy przypadek użycia mesjańskiego tytułu „Syn Dawida” względem Jezusa. Jest to również pierwsze rozpoznanie tożsamości Jezusa przez człowieka. Wcześniej czyniły to jedynie demony. Przychodzi tu na myśl tzw. modlitwa Jezusowa. Składa się ona z powtarzaniem, niczym mantra następujące zdanie – Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, zmiłuj się nade mną grzesznikiem , lub podobne. Zawarta jest tu powszechnie zna...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej