Przejdź do głównej zawartości

wierzyć?




Zatrzymajmy się dzisiaj nad greckim słowem – pisteuo, podstawowymi znaczeniami tego słowa to mieć wiarę, okazywać zaufanie, być mocno do czegoś przekonanym. Dany termin dotyczy również posłuszeństwa. Przekonuje o tym autor Listu do Hebrajczyków w jedenastym rozdziale. Wierzyć znaczy być posłusznym. Apostoł Paweł w Rz 1,8 i 1 Tes 1,8 naucza tego samego. Mówi ponadto o posłuszeństwie wiary. 

Posłuszeństwo Bogu to niezbędny fundament dla zaufania (wiary). Nie wystarczy wierzyć w Boga. Należy pójść znacznie dalej i uwierzyć Bogu. Tak jak zrobiła to św. s. Faustyna Kowalska – Jezu ufam Tobie. O ten dar wiary proszą Jezusa apostołowie – Panie przymnóż nam wiary. Kiedy zbliżają się do Jerozolimy, gdzie rozstrzygnie się los Pana. Czują, że powinni przejść do głębokiego zaufania, czego nie można uczynić bez Jego pomocy. Jezus to potwierdza i wyjaśnia na czym polega ich misja. Wiara, o która proszą, nie służy tylko im, lecz ma umacniać panowanie Boga w świecie. Na przedłużeniu wiary znajduje się pokorna służba bliźnim, na wzór Jezusa. Jednym z jej owoców jest skuteczne przeciwstawianie się mocy złu i grzechowi. Taka postawa wymaga wierności, która nie jest dana raz na zawsze, lecz musi być stale na nowo wybierana i odnawiana. 

A Ty, w co i w kogo wierzysz? Czy wyznajesz Swoją wiarę?
Jezu ufam Tobie, nie sobie. 

Zauważcie, najprostszy sposób. Przechodząc koło kościoła, żegnam się. To jest wyznanie wiary. Przed posiłkiem w szkole, przed zjedzeniem kanapki. Przeżegnanie się. To jest wyznanie wiary. O godzinie 12.00 zmówienie Zdrowaś Maryjo. To jest wyznanie wiary. Rozmawianie o Jezusie to jest wyznanie wiary.      


z darem modlitwy 
Piotr MARIA Natyna OFMConv 

Komentarze

  1. Dzięki za te słowa, właśnie zepsuło nam się auto w podróży i ten tekst dodał otuchy! :D pozdrawiam i Jezu ufam Tobie !

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...

Jezu, zmiłuj się!

W kulturze żydowskiej niewidomi, chromi oraz inni nie mogli wykonywać tradycyjnych zawodów. Mogli i utrzymywali się wyłącznie z żebractwa. Czynili to w okolicach ruchliwych dróg. Judaizm uważał za sprawiedliwe pomaganie im. Ludzie niewidomi uczyli się jedynie poprzez słuchanie. W owych czasach nie znali oni jednak Prawa (Tory). Pomimo, że chroniło ich prawo Mojżeszowe to nie byli szanowani jako ludzie pobożni. Niewidomi byli pozbawieni wszelkiej pozycji społecznej. W niedzielnej perykopie możemy przeczytać następujące słowa „Synu Dawida ulituj się nade mną” (Mk 10,47). Jest to pierwszy przypadek użycia mesjańskiego tytułu „Syn Dawida” względem Jezusa. Jest to również pierwsze rozpoznanie tożsamości Jezusa przez człowieka. Wcześniej czyniły to jedynie demony. Przychodzi tu na myśl tzw. modlitwa Jezusowa. Składa się ona z powtarzaniem, niczym mantra następujące zdanie – Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, zmiłuj się nade mną grzesznikiem , lub podobne. Zawarta jest tu powszechnie zna...

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...