Przejdź do głównej zawartości

rodzina


Niedziela w oktawie świąt Bożego Narodzenia, 
Niedziela Świętej Rodziny, 

Rodzina jest podstawową grupą społeczną, to właśnie w niej wszystko się zaczyna. Normalna i zdrowa rodzina składa się z mamy, taty i dzieci. Tylko w takiej rodzinie dzieci mają szansę na normalne i zdrowe życie, zdrowy rozwój intelektualny, psychiczny i społeczny. 

Rodzina zjednoczona z Chrystusem jest członkiem Jego Mistycznego Ciała i zwie się kościołem domowym. Ta wspólnota wiary i miłości, jak Kościół, powinna w każdej sytuacji być żywym świadkiem Jezusa. Rodzina chrześcijańska pełnym głosem oznajmia obecne cnoty Królestwa Bożego, jak i nadzieję błogosławionego życia. Wierność małżonków swemu powołaniu każe im między innymi modlić się o odwagę w odpowiedzi na powołanie dla swych dzieci. 

Każde chrześcijańskie ognisko domowe znajdzie w Świętej Rodzinie doskonały przykład tego, jak powinno postępować, żeby każdemu ze swoich członków dać możliwość uświęcenia i pełnię człowieczeństwa. Nazaret jest szkołą w której zaczynamy rozumieć życie Jezusa, szkołą gdzie zaczynamy poznawać Jego Ewangelię. Tu uczymy się obserwować, słuchać, rozważać, wnikać w głąb i tajemniczy sens tego prostego, pokornego i zachwycającego życia Syna Bożego wśród ludzi. Tutaj, w sposób prawie niezauważalny, uczymy się naśladować to życie. 

Rodzina jest podstawową formą społeczeństwa. Jest zasadniczą szkołą wszystkich cnót społecznych. Jest podstawą życia społecznego, bowiem w niej uczymy się posłuszeństwa, troski o innych, poczucia odpowiedzialności, wzajemnego zrozumienia i pomocy, godzenia w duchu miłości różnych charakterów. Dzieje się to zwłaszcza w rodzinach wielodzietnych. 

Zdrowie społeczeństwa mierzy się zdrowiem rodziny. Dlatego ataki skierowane przeciwko rodzinie, chociażby legalizacja rozwodów i pozwolenie adopcji dzieci przez pary homoseksualne, są atakami na społeczeństwo. Skutki takich ataków są natychmiast odczuwalne. Żyjemy w czasach, w których trudno jest się oprzeć przeświadczeniu, że czyni się wszystko, aby to, co jest sytuacją nieprawidłową, ukazać jako prawidłowe i atrakcyjne, nadając temu zewnętrzne pozory fascynacji. 

Niech Chrystus Pan, Król wszechświata, Król rodzin, niech będzie obecny, jak w Kanie, w każdym ognisku chrześcijańskim, aby dać mu światło, radość, pogodę i męstwo. Módlmy się w sposób szczególny do Świętej Rodziny za każdego z członków naszej rodziny, a zwłaszcza za najbardziej potrzebujących.       

z darem modlitwy 
br. Piotr MARIA Natyna OFMConv 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...

Jezu, zmiłuj się!

W kulturze żydowskiej niewidomi, chromi oraz inni nie mogli wykonywać tradycyjnych zawodów. Mogli i utrzymywali się wyłącznie z żebractwa. Czynili to w okolicach ruchliwych dróg. Judaizm uważał za sprawiedliwe pomaganie im. Ludzie niewidomi uczyli się jedynie poprzez słuchanie. W owych czasach nie znali oni jednak Prawa (Tory). Pomimo, że chroniło ich prawo Mojżeszowe to nie byli szanowani jako ludzie pobożni. Niewidomi byli pozbawieni wszelkiej pozycji społecznej. W niedzielnej perykopie możemy przeczytać następujące słowa „Synu Dawida ulituj się nade mną” (Mk 10,47). Jest to pierwszy przypadek użycia mesjańskiego tytułu „Syn Dawida” względem Jezusa. Jest to również pierwsze rozpoznanie tożsamości Jezusa przez człowieka. Wcześniej czyniły to jedynie demony. Przychodzi tu na myśl tzw. modlitwa Jezusowa. Składa się ona z powtarzaniem, niczym mantra następujące zdanie – Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, zmiłuj się nade mną grzesznikiem , lub podobne. Zawarta jest tu powszechnie zna...

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...