synostwo

Druga Niedziela po Narodzeniu Pańskim

Przyszedł Syn, zesłany przez Ojca, który wybrał nas w Nim przed stworzeniem świata i do przybrania za synów Bożych przeznaczył, ponieważ w Nim spodobało Mu się odnowić wszystko. 

 Pierwszym owocem dokonanej przez Jezusa odnowy jest nasze synostwo Boże. Nie tylko odnowił upadłą naturę, ale dał nam nowe życie, życie nadprzyrodzone. Jest to największa z otrzymanych łask. Kto nie widzi w sobie dziecka Bożego, ten nie poznał najgłębszej prawdy o sobie, a w jego postępowaniu brak jest opanowania i godności właściwych tym, którzy miłują Pana ponad wszystko. 

Poczucie synostwa Bożego określa i ukierunkowuje naszą postawę, a zatem naszą modlitwę i zachowanie się w każdej sytuacji. Jest sposobem bycia i sposobem życia. Gdy żyjemy poczuciem Bożego dziecięctwa, uczymy się, jak postępować wobec naszych braci i sióstr. Jezus przyszedł by przynieść każdemu dobrą nowinę. Nie tylko mędrcom, ani nie tylko prostaczkom. Wszystkim. Braciom, bo jesteśmy braćmi, gdyż ponieważ jesteśmy braćmi tego samego Boga Ojca. Więc, istnieje tylko jedna rasa – dzieci Bożych. Tylko jeden kolor – kolor dzieci Bożych. Tylko jeden język, przemawiający do serc i umysłu, bez hałasu słów, który pozwala nam poznać Boga. Świadomość synostwa Bożego pozwala nam ze spokojem ducha stawać w obliczu nawet najbardziej bolesnych wydarzeń. 

Gdy spotyka nas jakiś problem lub przeciwność, postawa dziecka Bożego polega na proszeniu Boga Ojca o większą pomoc w odnowieniu decyzji, żeby być świętym w każdej sytuacji, również w tej, która wydaje nam się najbardziej sprzyjająca.         

z darem modlitwy 

br. Piotr MARIA Natyna OFMConv