Przejdź do głównej zawartości

świadectwo


To już druga niedziela Adwentu. Ewangelia tego dnia mówi nam o Janie Chrzcicielu. Daje On świadectwo o samym Jezusie Chrystusie. O Tym, który ciągle do nas chce i przychodzi. Od nas zależy czy Go przyjmiemy czy odrzucimy. Jezus chce dla nas jak najlepiej. Zastanów się chociaż przez minutę, rozważ tą prawdę. Pozwól, by ta myśl głęboko zapadła Ci w serce. Zobacz 'oczami wiary' Jezusa, który mówi do Ciebie: Pozwól mi cię pocieszyć, niezależnie od tego, co cię trapi. Jeśli to grzech sprawił ci ból, wiedź, że ci przebaczyłem. Nie przyszedłem cię potępić, ale zbawić. Jestem teraz o wiele bliżej ciebie, niż przypuszcza.

W Adwencie Bóg chce nam przebaczyć i również objawić Swoją chwałę. Ale to nie wszystko. Chce i powierza nam określoną misję (por. Iz 40,9). Żyjemy w świecie który ma wiele swoich bożków. Są nimi: pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha tego życia (1 J 2,16). Nie dawajmy się uginać i upadać pod brzemieniem otoczenia. Głośmy dobrą nowinę: Oto Bóg Twój! Wiele z naszych znajomych nie słyszało, nie doświadczyło dobroci Boga. Niektórzy myślą i sądzą, że Bóg jest odległy i nieprzenikniony. W rezultacie jest On bardzo blisko nas. Inni mają Go za obojętnego, ale możemy zaświadczyć, że tak nie jest. Jest on czuły i troskliwy (por. Iz 40,11). już niebawem w święta Bożego Narodzenia usłyszymy kolędy które głoszą pokój ludziom dobrej woli – Ty będziesz wiedział skąd bierze się ten pokój i dobra wola. Nie lękaj się mówić innym, jak bardzo są kochani przez Jezusa. Idź, głoś to na górach.


POMYŚL:
1. Czy wiem, jakie troski doczesne przeszkadzają mi w dążeniu na spotkanie z moim Panem ?
2. Jaka moja wada sprawia, że tak bardzo zwracam uwagę na błędy innych, a tak mało na swoje ?
3. Jak wiele uwagi przywiązuje do tego, co o mnie mówią inni ?
4. Jak często zastanawiam się, jak Bóg ocenia moje czyny ? 
5. Czy w codziennych relacjach z bliźnim staram się wybierać drogę pokory ?



z darem modlitwy

br. Piotr Natyna

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Oblubienica i Duch

Dobiega końca miesiąc sierpień wypełniony wspomnieniami Maryi Panny. W tym wspomnienie Jej zaśnięcia i wniebowzięcia. Miesiąc w którym wyruszają pielgrzymki piesze do sanktuarium maryjnego na Jasnej Górze. Czy Ty w minionym miesiącu odwiedziłeś/aś jakiekolwiek sanktuarium poświęcone Niepokalanej? Czy modliłeś się, rozmawiałaś z Maryją? Czy odmówiłeś różaniec? Codziennie usiłujemy czynić swoje życie wygodniejszym. Ułatwiamy sobie na każdym kroku, tylko żeby się nie zmęczyć, a już na pewno nie spocić. Wszelkie wynalazki, automatyzacja odciążają nas w pracy. Mimo to wszystko nieustannie odkrywamy satysfakcję płynącą z trudu i zaangażowania. Dumni z siebie jesteśmy gdy przejdziemy setki kilometrów w pielgrzymce, bądź ok 50 w nocy podczas Ekstremalnej Drogi Krzyżowej. Wysiłek i poświęcony na niego czas pozwalają nam poznać siłę naszego ducha. Duch i ciało wzajemnie się wspierają i nie można ich oddzielać. W dniach 20 – 23 sierpnia w Zwierzyńcu odbył się 9 exodus młodych....

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...