Przejdź do głównej zawartości

importante


W czasach Jezusa kobieta była całkowicie zależna od swojego męża. Zaś według prawa Mojżeszowego mąż mógł oddalić żonę z jakiegokolwiek, nawet najbardziej błahego powodu. W tamtych czasach nawet dzieci były pozbawiane wszelkich praw. Dopiero stawały się pełnowartościowymi ludźmi, ucząc się a dzięki temu rozróżniały dobro i zło.

Jezus poprzez niedzielną perykopę uczy nas szacunku do małżeństwa i dzieci. Drugiego człowieka, bliźniego nie wolno traktować w sposób instrumentalny. Nie wolno gardzić drugim, bez wyjątku i względu na kolor skóry, rodzaj rasy, orientacji seksualnej czy przekonań religijnych i politycznych. Każdy człowiek jest twoim bliźnim. Jedność i różnorodność jest zamysłem samego Boga. Należy ona do Jego istoty i zamysłu w stosunku do otaczającego nas świata. Cały nasz system wartości oparty jest na tradycyjnej (żona, mąż i dzieci) rodzinie i całe życie społeczne. Jak tego zabraknie pojawi się chaos i patologia.

Najważniejszym przykładem szacunku do każdego człowieka jest Jezus, będąc sam również Bogiem. Stał się On bratem słabych i grzeszących ludzi i dla nich, dla nas ofiarował samego Siebie na drzewie krzyża.


Wydarzyło się..

29 września w święto archaniołów Michała, Gabriela i Rafała wraz z Braćmi z krakowskiego seminarium franciszkańskiego odnowiłem śluby zakonne na kolejny rok. Ślubując żyć przez kolejne miesiące w posłuszeństwie, bez własności i w czystości. Tak, ślubuję..

Parę dni wcześniej, 24 września bracia po odbyciu rocznego postulatu, zostali przyjęci do nowicjat i obłóczeni w habit franciszkański. Zaś dzień później, 25 bracia skończywszy formację nowicjacką złożyli swoje pierwsze śluby zakonne i przybyli do Krakowa by odbyć tu również formację intelektualną, zaraz obok formacji ludzkiej i duchowej. Nowicjat Zakonu odbywa się na Kalwarii Pacławskiej k./ Przemyśla.

Za parę dni, 4 października bracia po formacji postnowicjackiej, po przeżyciu tzw. drugiego nowicjatu, w krakowskiej bazylice św. Franciszka złożą swoje śluby wieczyste, potwierdzając tym samym całkowite oddanie się tej braterskiej wspólnocie. Każde tak doniosłe wydarzenie poprzedzone jest rekolekcjami, gdzie pochylamy się nad Słowem Bożym i Słowami, które pozostawił nam nasz patriarcha św. Franciszek z Asyżu.

Dziękujmy Bogu, że są jeszcze młodzi ludzie, którzy decydują się wkroczyć na drogę wiodącą ku kapłaństwu Chrystusowemu. Prośmy jednocześnie Dobrego Boga o nowe powołania i odwagę na odpowiedzenie natchnieniom i Jego Słowom.

z darem modlitwy, br. Piotr

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Oblubienica i Duch

Dobiega końca miesiąc sierpień wypełniony wspomnieniami Maryi Panny. W tym wspomnienie Jej zaśnięcia i wniebowzięcia. Miesiąc w którym wyruszają pielgrzymki piesze do sanktuarium maryjnego na Jasnej Górze. Czy Ty w minionym miesiącu odwiedziłeś/aś jakiekolwiek sanktuarium poświęcone Niepokalanej? Czy modliłeś się, rozmawiałaś z Maryją? Czy odmówiłeś różaniec? Codziennie usiłujemy czynić swoje życie wygodniejszym. Ułatwiamy sobie na każdym kroku, tylko żeby się nie zmęczyć, a już na pewno nie spocić. Wszelkie wynalazki, automatyzacja odciążają nas w pracy. Mimo to wszystko nieustannie odkrywamy satysfakcję płynącą z trudu i zaangażowania. Dumni z siebie jesteśmy gdy przejdziemy setki kilometrów w pielgrzymce, bądź ok 50 w nocy podczas Ekstremalnej Drogi Krzyżowej. Wysiłek i poświęcony na niego czas pozwalają nam poznać siłę naszego ducha. Duch i ciało wzajemnie się wspierają i nie można ich oddzielać. W dniach 20 – 23 sierpnia w Zwierzyńcu odbył się 9 exodus młodych....

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...