Przejdź do głównej zawartości

pokusa


Parę dni temu zaczęliśmy kolejny Wielki Post w naszym życiu. Dwa lata temu był inny poprzez pandemię, w tym roku jest, będzie inny przez wojnę. Boże czego chcesz przez te wydarzenia nas nauczyć?

Na progu, w pierwszą niedziele Wielkiego Postu czytamy 4 rozdział Ewangelii św. Łukasza. Cofamy się do początków publicznej działalności Jezusa. Po dziś dzień czterdziestodniowy okres pobytu Jezusa na pustyni wyznacza okres trwania Wielkiego Postu. Ma on na celu przygotować nas na przeżycie Paschy i Zmartwychwstania Zbawiciela. Scenę kuszenia Jezusa opisują wszyscy autorzy Ewangelii synoptycznych (Mt 4,1-11; Mk 1,12-15; Łk 4,1-13). Potwierdza to człowieczeństwo Jezusa. Mesjasz nie zbawił tego świata bez wysiłku. Uniżył się aż do człowieka. Cierpiał jak cierpią ludzie na całym świecie, czy to fizycznie czy psychicznie. Kuszenie Jezusa na pustyni przygotowuje też Jego drogę krzyża.

Wsłuchując się w fragment Łukaszowej Ewangelii, zwróćmy uwagę, w jaki sposób szatan prezentuje swe pokusy. „Stwarza” on wrażenie dobrych propozycji. W rzeczywistości jednak uderzają one w Boga i samego Jezusa. Zwróćmy uwagę również i na odpowiedź Jezusa – kurczowo trzyma się Słowa Bożego. Jak Ty odpowiadasz na pokusy szatana? Upadasz, grzebiąc się w błocie grzechu jeszcze bardziej, powtarzając te same błędy?

Możemy wskazać na trzy przyczyny pokus. Pierwszą, wewnętrzna jest związana z pożądliwością człowieka. Dwie kolejne, zewnętrzne, którymi są świat jako przeciwnik Boga i diabeł, otwarcie nazywany kusicielem. Te trzy czynniki zła są często ze sobą powiązane i sprzymierzone w ataku na człowieka.

Módlmy się o pokój na całym świecie, w szczególności w Ukrainie.

A Ty, co zrobiłeś na rzecz pokoju? Pogodziłeś się z bratem/siostrą czy nadal trwasz w niezgodzie, gniewie i buncie przeciwko swojemu bliźniemu? Wybaczyłeś mamie, tacie, siostrze, bratu, synowi lub córce?

z darem modlitwy, br. Piotr

zdj. canva


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

życzę..

  Falami sprzecznych myśli szarpany jak burzą chwiał się i gubił Józef. Patrząc na Ciebie, dotąd nietkniętą od męża, snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna. Lecz pouczony od Ducha Świętego o tym poczęciu, zawołał: Alleluja! Akatyst, Kontakion 4. „Witaj, matko Baranka i Pasterza”. Pierwszy werset z czwartego ikosu wprowadza nas w tajemnicę Bożego Narodzenia. Ta, w Betlejem, gdzieś na uboczu poza miastem, porodziła Syna. Fakt ten poruszył całą okolicę. Czy Ciebie również? Pierwsi do Baranka Bożego, który miał i zgładził grzechy świata przybyli pasterze. Ufam, że tegoroczny adwent dobrze przeżyłeś. Sam musisz odpowiedzieć sobie na to pytanie. Co w tym czasie było najważniejsze? Czy zbliżyłeś się do Jezusa poprzez sakrament pokuty i pojednania, eucharystii, lekturę Pisma Świętego? Czy zmarnowałeś czas na siedzenie przed ekranem smartfona bądź telewizora. Oto On, oto nadchodzi! Już niebawem będziemy świętować Narodziny Naszego Pana i Zbawcy! Życzę Ci byś ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Jezu, zmiłuj się!

W kulturze żydowskiej niewidomi, chromi oraz inni nie mogli wykonywać tradycyjnych zawodów. Mogli i utrzymywali się wyłącznie z żebractwa. Czynili to w okolicach ruchliwych dróg. Judaizm uważał za sprawiedliwe pomaganie im. Ludzie niewidomi uczyli się jedynie poprzez słuchanie. W owych czasach nie znali oni jednak Prawa (Tory). Pomimo, że chroniło ich prawo Mojżeszowe to nie byli szanowani jako ludzie pobożni. Niewidomi byli pozbawieni wszelkiej pozycji społecznej. W niedzielnej perykopie możemy przeczytać następujące słowa „Synu Dawida ulituj się nade mną” (Mk 10,47). Jest to pierwszy przypadek użycia mesjańskiego tytułu „Syn Dawida” względem Jezusa. Jest to również pierwsze rozpoznanie tożsamości Jezusa przez człowieka. Wcześniej czyniły to jedynie demony. Przychodzi tu na myśl tzw. modlitwa Jezusowa. Składa się ona z powtarzaniem, niczym mantra następujące zdanie – Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, zmiłuj się nade mną grzesznikiem , lub podobne. Zawarta jest tu powszechnie zna...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

przebacz (?)

  Jesteśmy wychowywani w kulturze chrześcijańskiej i często nie zdajemy sobie sprawy, co to oznacza, dopóki nie poznamy innych kultur. Historia Pawła z pierwszego czytania (Dz 9, 26-31) pokazuje, że w kulturę chrześcijańską wpisane jest bardzo mocno przebaczenie. Przebaczenie najgorszych błędów i czynów. Bóg jest miłosierny. Mamy przyzwolenie na niedoskonałość, pomyłki i błędy. Nie jest to jednoznaczne by grzeszyć w nadziei miłosierdzia bożego. Ta perspektywa może dawać odwagę do poszukiwań i eksploracji, bo jeśli zbłądzimy, mamy możliwość powrotu. Nie wszystkie kultury dają taką możliwość. W konfucjanizmie błędy ściągają hańbę na tego, kto zbłądził, a na jego rodzinę – wstyd. Bohater czytania z Dziejów Apostolskich zamiast zadośćuczynienia wybrał być może samobójstwo, aby oczyścić bliźnich z hańby. Jednak, nie musiał tego robić. Jeżeli męczą Cię błędy Twojej przeszłości, jeżeli wciąż uciekasz przed wstydem, to uświadom sobie, że już nie musisz tak żyć. Żyjesz w kulturze z najprost...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej