Deus caritas est ♥

Panie mów, bo sługa Twój chce słuchać! (por. 1 Sm 3,9). Trzeba wszystko porzucić, by iść za Jezusem. Zaprzyj się samego siebie (por. Mk 8,34). Odpuść. Wyprzyj się własnego ego, nie bądź egoistyczny. Pomyślmy czasem o innych.    Jezus nie idzie tam gdzie Go nie chcą. Nie wchodzi w nasze życie, jeżeli Go nie zaprosimy. To bowiem nie oznacza, że On się o nas nie troszczy. On chce byśmy byli szczęśliwi. Kocha Ciebie miłością nieograniczoną (por 1Kor 13). Jezus nie czyni nic złego tym, którzy o Nim zapominają i odwracają się od Niego. On nie stworzył zła, jedynie dozwala na działanie jego, co jest skutkiem naszych złych wyborów. Mamy wolną wolę. Jezus daje konkretne wytyczne, by móc za Nim postępować. On w Swoim ubóstwie nic nie posiada, nawet mieszkania. Nie troszczmy się zbytnio o rzeczy przemijające, materialne (por. Mt 6,25-34). To Jezus nas wybiera, nie my Jego. On uzdalnia powołanych, nie powołuje uzdolnionych (powołanie to nie tylko życie zakonne czy ...

A wy za kogo Mnie uważacie? (por. Łk 9,20) Po pytaniu ogólnym Jezus pyta Swoich uczniów, za kogo, kim dla was jestem . Jesteśmy osobami, ludźmi, więc bytami społecznymi. Żyjemy we wspólnocie, nikt z nas nie jest „bezludną wyspą”. Zależy nam na zdaniu innych, nieraz pytamy, za kogo nas uważają osoby nas otaczające. Jezus nas, każdego z nas z osobna pyta: za kogo mnie uważasz, kim dla Ciebie jestem? Zastanów się. Jeśli ktoś chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje . (por. Łk 9,23) Jezus przyjmując naturę ludzką, umożliwił nam naśladowanie Go. Rozpowszechniona została kultura rzeczy przemijających, ulotnych. Wartościuje ona to co się podoba i wydaje się piękne. Kultura chciałaby byśmy uwierzyli, że do szczęścia prowadzi, usunięcie krzyża . Jako ideał przedstawia nam się łatwy sukces, szybka kariera, stosunek seksualny oderwany od odpowiedzialności (co gorsze osób tej samej płci [por. Rz 1,26-27]). Wreszcie eg...

Wierzymy, że wyznawana w Ojcu, Synu i Duchu Świętym Trójca jest święta i doskonała. Nie ma w Niej nic obcego i z zewnątrz. Trójca w swojej naturze jest tożsama, niepodzielna i jedna w działaniu. Ojciec dokonuje wszystkiego przez Słowo w Duchu Świętym, i w ten sposób zostaje zachowana jedność Trójcy. W Kościele głosi się jednego Boga, jest on ponad wszystkim, przez wszystko i we wszystkim. Jest ponad wszystkim jako Ojciec, jako początek i źródło; przez wszystko, to jest przez Słowo i we wszystkim, w Duchu Świętym.  Święty Paweł do Koryntian napisał o darach duchowych, wszystkie odnosi do Boga Ojca jako do źródła:   Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne są posługiwania, lecz ten sam Pan; różne są działania, lecz jeden Bóg, który dokonuje wszystkiego we wszystkich (por. 1Kor 12,4-6).   Duch Święty przydziela nam to co pochodzi od Ojca przez Syna. Wszystko co należy do Ojca, należy i do Syna. Dary udzielone przez Syna w Duchu Świętym są rzeczywiście darami O...

Duch Święty kim On w zasadzie jest? Tyle mówimy, piszemy i słyszymy o Bogu Ojcu i Synu - Jezusie Chrystusie. Tak mało mówi się o trzeciej Osobie Trójcy Świętej, czyli o Duchu Świętym. Nazwa Ducha Świętego napełnia dusze uniesieniem i kieruje myśl ku górze, ku Niebu, który przewyższa wszystko. Jest nazywany Duchem Boga, Duchem prawdy, który pochodzi od Boga Ojca, Duchem prawości i mocy. Duch Święty, to Jego własne oraz szczególne imię dlatego „Święty” nie należy pisać skrótem. Do Niego zwracamy się gdy pragniemy uświęcenia; pożądamy Go wszyscy, gdy żyjemy cnotliwie. Duch Święty Swoim tchnieniem ożywia i wzmacnia nas, abyśmy doszli do celu. Tym celem jest zbawienie - Niebo. Jest źródłem uświęcenia i światłem dla umysłu. Każdemu człowiekowi udziela ze swej jasności, aby mógł on dość do prawdy. Duch daje się poznać, dzięki swej dobroci. Napełnia On wszystko swoją mocą, udziela tylko tym, którzy są tego godni. Jednak daje się niejednakowo, dostosowuje On Swe działanie do wielkoś...