Deus caritas est ♥

Niedziela w oktawie świąt Bożego Narodzenia,  Niedziela Świętej Rodziny,  Rodzina jest podstawową grupą społeczną, to właśnie w niej wszystko się zaczyna. Normalna i zdrowa rodzina składa się z mamy, taty i dzieci. Tylko w takiej rodzinie dzieci mają szansę na normalne i zdrowe życie, zdrowy rozwój intelektualny, psychiczny i społeczny.  Rodzina zjednoczona z Chrystusem jest członkiem Jego Mistycznego Ciała i zwie się kościołem domowym. Ta wspólnota wiary i miłości, jak Kościół, powinna w każdej sytuacji być żywym świadkiem Jezusa. Rodzina chrześcijańska pełnym głosem oznajmia obecne cnoty Królestwa Bożego, jak i nadzieję błogosławionego życia. Wierność małżonków swemu powołaniu każe im między innymi modlić się o odwagę w odpowiedzi na powołanie dla swych dzieci.  Każde chrześcijańskie ognisko domowe znajdzie w Świętej Rodzinie doskonały przykład tego, jak powinno postępować, żeby każdemu ze swoich członków dać możliwość uświęcenia i pełnię człowie...

Adwent, który dobiega końca w głównej mierze polega na tym, aby zbliżyć się do Niepokalanej, która w tym czasie nosi Jezusa w Swoim łonie. Nasze życie jest dłuższym adwentem, nb. oczekiwaniem na tę ostateczną chwilę, kiedy wreszcie spotkamy się z Panem i pozostaniemy z Nim na zawsze.   Nie ma lepszej drogi przygotowania się do Bożego Narodzenia, jak towarzyszenie w tych dniach Najświętszej Maryi Pannie.  To Ona rozbudza w duszy radość, ponieważ, kiedy się do Niej zwracamy, prowadzi nas do Chrystusa. Mistrzyni nadziei. Maryja woła: błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia (Łk 1, 48). Podchodząc do tego czysto po ludzku zapytajmy: na czym opiera się jej nadzieja? Kim była dla współczesnych jej ludzi? Wielkie bohaterki Starego Testamentu tj. Judyta, Estera, Debora, zyskały ludzką sławę, zostały przez lud wysławione i wyniesione. Jakże różni się nadzieja Niepokalanej od naszej niecierpliwości! Często domagamy się od Boga, by nam zapłacił natychmiast za tę odro...

3 Niedziela Adwentu Radujcie się zawsze w Panu, raz jeszcze powiadam: radujcie się! (Flp 4,4) Radość Adwentu, która jest radością każdego dnia, Jezus jest blisko. Jest coraz bliżej. Jest to wyjaśnienie, każdego naszego smutku, przygnębienia. Jest to oddalenie się od Boga z powodu naszych grzechów lub letniości. Jezus zawsze przynosi nam radość, a Szatan smutek i rozpacz.  Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą (Łk 1,28) – mówi Anioł do Niepokalanej. Powodem radości Maryi jest bliskość Boga. To Ona wyśpiewa – Magnificat anima mea, wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój, w Bogu Zbawicielu moim. Także nie narodzony jeszcze Jan Chrzciciel okazuje swą radość w łonie Elżbiety. Z powodu bliskości Mesjasza. Anioł powie pasterzom: Nie bójcie się! Oto zwiastuje wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś (...) narodził się wam Zbawiciel, który jest Mesjasz, Pan (Łk 2, 10-11). Radością jest posiadanie Jezusa, smutkiem Jego utrata.  Po dnia...

Druga niedziela adwentu, Uroczystość Niepokalanego Poczęcia  Bóg nas stworzył jako istoty niepokalane, bez grzechu i wszystko, co człowiek otrzymał było wolne od zła. Tylko dzieło Stwórcy może być takie bardzo dobre. My ludzie, byliśmy niczym niezmąceni, obrazem i podobieństwem Boga. Niestety, ale zło było mocniejsze od naszej natury i daru wolności. Zostaliśmy win ciężarem przytłoczeni. Raj zamieniliśmy na padół łez. Grzech, który stał się nieodłącznym naszym towarzyszem, nie był w stanie unicestwić Bożego arcydzieła. Grzech nam zamknął drogę do Boga, ale nie zamknął drogi Boga ku nam. Będzie i jest to droga walki, ale i ostatecznego triumfu dobra nad złem. Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie, a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono ugodzi cię w głowę, a ty ugodzisz je w piętę (Rdz 3,15).           Niepokalanie Poczęta – odpowiedź Boga. Tak jak na początku nieprawości i zła stał człowiek, tak u początku zwycięstw...