Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlanie postów z maj, 2021

Trójca Święta.. wspólnota

  Wzbudzić w sobie pragnienie Boga, ale jak to zrobić? Jak uniknąć duchową bierność? Liturgia Słowa z Uroczystości Najświętszej Trójcy udziela nam odpowiedzi na takie pytania. Nie jest to łatwa lekcja. Już w pierwszym czytaniu Mojżesz udziela wskazówki, próbuje poruszyć serca Izraelitów i skierować ich na Boga: „Zapytaj dawnych czasów, które były przed tobą od dnia, gdy Bóg stworzył na ziemi człowieka”. Jak dziś mogłoby brzmieć to wezwanie? Nie przyglądaj się światu wyłącznie przez pryzmat swoich doświadczeń. Rozejrzyj się. Zajrzyj w głąb historii, tradycji, i przekonaj się, jak Bóg działa w życiu tych, którzy żyli przed tobą. Dlaczego porzucenie indywidualnej perspektywy jest tak bardzo ważne? Bo tylko w taki sposób można sobie uświadomić, że nie jest się samemu, tylko tworzy się wspólnotę i do niej należy. Święty Paweł napisze: „jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa”. Perspektywa ta nie dotyczy tylko przeszłości. W Ewangeli...

przyjdzie?

  Co tak naprawdę wydarzyło się w Wieczerniku? Tajemnicza działalność Boga. Potęga Ducha Świętego, który – będąc tchnieniem ożywiającym, udziela łaski rozumienia oraz głoszenia. Uzdalnia nas do mężnego wyznawania wiary w Jezusa Chrystusa. Dar, bez którego życie w Chrystusie jest niemożliwe. Duch umacnia wolność. To Duch jest świadkiem o Bogu w nas. On zaświadcza o samym Bogu. Duch doprowadza nas do poznania samego Boga. Grzech jest odpuszczany temu, kto wyznaje przed Bogiem prawdę o swoim człowieczeństwie. Dar, wolność i świadectwo to triada, która buduje jedność. Nazywać je można różnorako, jednak efektem jest umiejętność bycia we wspólnocie i dostrzegania Boga w codzienności. Czystość potęguje dar Ducha. Ile potrzeba odwagi by powiedzieć: „Duchu Święty, poddaj swej potędze”? Konsekwencją tych słów może stać się widoczny zewnętrznie znak działania Boga w nas. Jest to przemieniający znany i poukładany wokół nas porządek codzienności. z życia o. Wenantego, o. Wenanty w sierpniu 19...

idź do... nieba!

To już siódma niedziela wielkanocna, w ten dzień obchodzimy uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Jezus w ewangelii (Mk 16, 15-20) przekazuje nam nakaz misyjny i pokazuje, jakie ma być to głoszenie. Charakterystyka wpisana jest w znaczenie greckiego słowa „keryssein”. Oznacza to uroczyste ogłoszenie, obwieszczenie czegoś, jakiejś wiadomości w imieniu innej osoby, która cieszy się autorytetem. Więc takie wołanie musi wzbudzić w słuchaczach natychmiastową reakcję i motywować do działania. Kerygmat jest budzeniem wiary w Jezusa, który za nas umarł i zmartwychwstał. Budzenie wiary u tych, którzy Go jeszcze nie znają. Z praktycznymi wskazówkami przychodzi do nas św. Paweł Apostoł (por. 1 Kor 2,1-5). Każdy z nas jest zobowiązany do głoszenia, przyznawania się do wiary w Chrystusa. Pamiętajmy, że gdzie będzie głoszona i przyjmowana ewangelia, Bóg będzie czynił znaki i cuda. Ciąg dalszy z życia o. Wenantego:  W sierpniu 1915 roku ojcu Wenantemu został powierzony obowiązek bycia mistrze...

radość...szczęście...

  Jednym z warunków życia w przyjaźni z Jezusem jest wytrwałość. Jest to warunek wejścia do królestwa niebieskiego. „Kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony” (Mt 10,22). Pisał o tym św. Paweł Apostoł w jednym ze swoich listów do Tymoteusza: „w dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiary ustrzegłem. Na ostatek odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości”(2Tm 4,7-8). Chrystus mówi nam co to znaczy być wytrwałym w Jego miłości. Gwarancją życia w bliskiej relacji z Bogiem jest zachowywanie Jego przykazań. Życie według dekalogu w naturalny sposób rodzi w naszym sercu prawdziwą radość. Nie taką radość czy chwilowe szczęście i przyjemności jakie proponuje i promuje dzisiejszy świat. Wynika ona z czystości serca i bliskości przebywania z Bogiem, czego brakuje dzisiaj wielu ludziom. Nie ma takiego człowieka który nie chciałby być radosny. Zachowanie przykazań Bożych nie przychodzi nam z łatwością. Wiąże się to z wysiłkiem oraz pracą nad sobą, niekiedy wieloma wyrzeczeniami. Ale to...