Deus caritas est ♥

  To już 4 niedziela Wielkiego Postu – Laetare – radości, lecz my pochylimy się nad nawróceniem, zastanowieniem się nad sobą samym i powrotem do domu. Gdy wreszcie zastanowił się nad sobą... (por. Łk 15,17a), mowa tu o młodszym synu. Możemy to również przetłumaczyć – do siebie zaś, przyszedłszy. Jest to imiesłów przyszły, dokonany. Ile razy my się zastanawiamy, pochylamy nad swoim życiem, egzystencją? Na czym w ogóle polega zmiana, którą możemy zauważyć w młodszym synu? Dotychczas korzystał ze wszelkich praw, które uważał, że mu przysługują. Zorientował się, że utracił wszelkie prawa dopuszczając się popełnionego zła. Wypowiada słowo „ojciec”, ale czy myśli o sobie, jako synu? Nie, bowiem porównuje się do namiestników. Jego myślenie o miłosiernym ojcu, nadal pozostaje daleki od prawdy. Na początku nadużył dobroci ojca, teraz jej nie docenia. Jak jest z nami? Jakie emocje w nas się budzą, odzywają gdy słyszymy słowo „nawrócenie”? Dla św. Franciszka nawrócenie oznaczało „czynien...

  Dlaczego na świecie jest tyle nieszczęść, wojen? Giną niewinni ludzie, w tym dzieci. Żydzi w starożytności interpretowali cierpienie w kategorii grzechu i kary, człowieka grzeszącego automatycznie spotyka kara ze strony Boga. Takiemu rozumowaniu sprzeciwia się Jezus w Ewangelii z III niedzieli Wielkiego Postu. O Galilejczykach oraz o ofiarach wypadku w Siloe, Jezus wyraża się jak o zwykłych ludziach. Nie są oni bardziej grzeszni od innych. Dlaczego zatem, to ich spotkało nieszczęście, śmierć? Jezus nie odpowiada na takie pytanie. Cierpienie pozostaje tajemnicą. Zbawiciel zwraca nam jednak uwagę na coś innego, potrzebę nieustannego nawracania się, odwracania się od grzechu, a zwracaniu się w stronę Boga. Opowiada o tym w przypowieści. Zasadzone drzewo to każdy z nas, właścicielem ogrodu jest Bóg, ogrodem zaś jest Kościół Święty, a ogrodnikiem Jezus. Bóg od nas oczekuje owocu, czyli dobrych uczynków (uczynków miłosierdzia względem duszy i ciała). Gdy ich nie przynosimy, powinniśmy ...

  Każdego roku w drugą niedziele Wielkiego Postu słyszymy relację o przemienieniu Pana Jezusa w obecności uczniów – Piotra, Jana i Jakuba. W tradycji górą na której dokonało się owo przemienienie to Tabor. W tym roku zajrzyjmy do 9 rozdziału Ewangelii według św. Łukasza. Świadkowie – Piotr, Jan i Jakub. Ci sami uczniowie, będą towarzyszyć Jezusowi w ogrodzie Getsemani przed męką. Na górze są dodatkowo jeszcze inni świadkowie – Mojżesz i Eliasz. Oni symbolizują głos Prawa i proroków. Wskazuje to na to, że spełnia się wola Boża zapowiedziana w Pismach i tradycji Izraela. Mesjasz będzie cierpiał. Mojżesz i Eliasz rozmawiają nie tylko o cierpieniu. Poruszają oni również temat „wyjścia” Jezusa, które miało się dopełnić w Jerozolimie. Exodusem Jezusa jest przejście z tego świata do Ojca oraz nasze wyjście z niewoli grzechu. ...bo nie wiedział nawet, co mówi (Łk 9,33b). Piotr nie do końca rozumiał, a pewnie w ogólnie nie rozumiał co się dzieje. Zapewne nie pierwszy i nie ostatni raz. M...

Parę dni temu zaczęliśmy kolejny Wielki Post w naszym życiu. Dwa lata temu był inny poprzez pandemię, w tym roku jest, będzie inny przez wojnę. Boże czego chcesz przez te wydarzenia nas nauczyć? Na progu, w pierwszą niedziele Wielkiego Postu czytamy 4 rozdział Ewangelii św. Łukasza. Cofamy się do początków publicznej działalności Jezusa. Po dziś dzień czterdziestodniowy okres pobytu Jezusa na pustyni wyznacza okres trwania Wielkiego Postu. Ma on na celu przygotować nas na przeżycie Paschy i Zmartwychwstania Zbawiciela. Scenę kuszenia Jezusa opisują wszyscy autorzy Ewangelii synoptycznych (Mt 4,1-11; Mk 1,12-15; Łk 4,1-13). Potwierdza to człowieczeństwo Jezusa. Mesjasz nie zbawił tego świata bez wysiłku. Uniżył się aż do człowieka. Cierpiał jak cierpią ludzie na całym świecie, czy to fizycznie czy psychicznie. Kuszenie Jezusa na pustyni przygotowuje też Jego drogę krzyża. Wsłuchując się w fragment Łukaszowej Ewangelii, zwróćmy uwagę, w jaki sposób szatan prezentuje swe pokusy. „Stwarz...